Bazen düşünüyorumda; Acaba yaşanılabilecek bir dünya için duyulmaya değer bir söz söylemek gerekir mi... Kelimeleri tüketmek, cümleleri ayağa kaldırmak, kavramları yoğun, içeriği dolu sloganlar kazımak getekir mi? Değermi uğruna yapılacaklar?

Değer bence...
Peki o halde ne yapmalı? Sesi kısılanın sesi, gözü bağlanılanın gözü olmak gerek! Zalimleri, Despotları, Kapitalist egemen uşakları, Azap şeytanlarını korkutacak büyük sözler büyğtmek, ayağa kaldıtmak lazım...

Neden mi?

Görmüyormusun ey yolcu!!! ; Yaşadığımız yüzyıl ölümün kol gezdiği, ölüm yüzyılı! Ölüm etrafımızda kolgezer olmuş, bize dönük. Öyle bir azgınlık ki ; Dağları oyan, uzaya karargahlar kuran, İnsanları yüzlerce defan öldürebilecek binalar dolusu silah yetmiyormuşcasına...Dünya sanki askeri bir cephanelik, aglak ise çıkarın ittifakı karşısında dumura uğramış...

Bu çıkara çomak mı sokmak?
Hayal bile edilemez....