Mekanik Tiyatro Oyuncu olarak insanın yerini mekanik olarak hareket eden nesnelerin aldığı ya da insanların mekanik hareketli oyunculuğuna dayanan tiyatro biçimi için kullanılan kavram.

20. yüzyılın başında tiyatro reformu hareketine bağlı olarak Craig tarafından ortaya atılan “üstün kukla” oyunculuk anlayışıyla ortaya çıkmış olan Mekanik Tiyatro, tiyatroyu mekanik bir araç haline getirmeyi amaçlar. Fütürüst tiyatro da “mekanik bale”ler gerçekleştirmiş; tiyatroyu “duyguları üretme makinesi” olarak görmüştür.

Fütürüst tiyatronun Mekanik Tiyatro anlayışından etkilenen konstrüktivist tiyatro, Rusya’da Devrim sonrasında “fütürüst opera” örneğinde “elektronik gösteri”ler düzenlemiştir, F. Legger, “insan merkezci gösteri”ler mekanik olarak yenileştirmeye yönelirken, Bauhaus sanatçıları da Mekanik Tiyatro’yla kuramsal ve pratik olarak uğraşmışlardır.

Bauhaus “sahne atölyesi”nin yöneticisi O. Schlemmer, insan bedenin mekanik yönünü öne çıkarmaya, mekanik olarak hareket eden geometrik sanatfigürü haline getirmeye çalışmış; L. Maholy-Nagy ise, biçim, ışık, renk, ses ve hareket gibi canlandırma öğelerinin birleşmesinden “eylemsel olay” yaratmayı denemiş; Kandinski soyut bireşimci sahneyi kurmayı istemiştir. Laterna magica ile çokmedyalı tiyatrolar, Mekanik Tiyatro’nun günümüzdeki örnekleridir.

Alıntı