365. GÜN

Sende beni özledinmi
Benim seni özlediğim kadar
Ellerim ellerini
Gözlerim gözlerini
Kalbim diğer yarısını
Gülüşüm gülüşünü
Bakışım bakışlarını
Dudaklarım seni seviyorum demeyi
Günaydın aşkım demeyi
Ve en önemlisi benim olduğun her anı herdakikayı
Özledi bu beden
Ama bir tek şeyi hiç özlemedim
Hatta lanetle andım o günü
İşte o gün den sonra 365. gün buğün
Beni terkedip bi başına koyuşunun 365. günü buğün
Beni yarım bırakıp gittiğin günün 365. günü buğün
Ve beni terkettin gün buğün
işte o günü bir tek özlemiyorum
Ve nefretle anıyorum...

Evet besbelli sen özlememişsin beni
Özleseydin ben şu an bu şiiri değil
Seni sevdiğimi arar söylerdim sana defalarca
Bu fırsatı bana vermediğin için çok teşekkürler, nefretle teşekkürler.
Gerçekten dediğin gibi sen beni haketmiyosun...
Sen bu mükemmel yüreği haketmiyosun...
İşte hep senin bu söyleminle avutuyorum kendimi...
Ve kan ağlayan yüreğimi..
Onu susturmak zor çok zor
Gözlerim ağlamıyor artık ama
Kalbim inan 365 gündür ağlıyor...
Hiç susmaksızın...
Ve hiç bıkmaksızın..
Susmuyor o da özlemiş arkadaşını diğer yarısını can yoldaşını dostunu...
Nolur ben benden geçtim
Bari onlara yapma bu ihaneti...

Sana iki mektup yazdım
3. mektubu yazmak için seni bekliyorum
Çünkü söz verdim tanrıya senin döndüğün gün yazıcam 3. mektubu
Odamda bi köşe hazırladım sana
1.mektub ve 2. mektubu astım ve bir boş köşe 3. mektubu özlemle bekleyen ve
benim ellerim kadar soğuk, elemle bekleyen duvar...
yani anlayacağın aşkım herkes seni özledin...
dön artık!!!!

Ama biliyorum dönemezsin dönmek istesende dönemezsin oysa ne güzel günlerdi yaşadıklarımız oysa ne kadar muhteşemdi herşey bırakıp gittin ve artık istesende dönemezsin....