Her yaşananın mutlak olanda bir imtihan olduğuna inanıyorum.Herkes hissesine düşeni alıyor.
Bazen hüzünlerin bile ilahi planda hayır için sundukları olabilir.Niyet iyi olsun ille de.

Bir şeyin değeri yoklukta değil,daha çok varlığın çeşitliliğinde görüp görmediklerimizle sınanır.
İşte hakikatlerin ruha tecelli ettiği bir nokta da budur.
Kayıtsız mı kalmalısınız,yoksa bunun da bir anlatımı vardır deyip kavramaya mı çalışmalısınız?
Ben anlamayı seçenlerdenim.

Vicdan öyle bir kelimedir ki onsuz insan insan olmaktan aciz kalır.Hayatın gel geç avuntularına kalbin meyletmemesini sağlayan vicdandır.
Gönül ki ruhu sözcüklerden alıp yıkayan,arındıran ve teselli sunan.
Ruhumuz kat kat inanca müptela olsun.Hem yüreğime teselli oluyordu hem de anlıyordum.
Anlamak ki bizi ayakta tutan bir nimet.Ama bu anlamalara akıldan ziyade inanç eşlik etmeliydi.

İnsanı geçici menfaatleri için sömürü aracı görenlerin hallerini acaba alkışlamalı mı,yoksa onlara acımalı mı?
Necip Fazıl'ın dediği gibi :''Rahmet kaldırılmış kalbinizden '' hissesince üzülmeli mi sızlamayan vicdansızlıklarına..
Kim kime ediyor sorgusunda aslında ettiklerinin kendi yarınlarına olduğunu farkedemeyecek kadar gözlerinin körleşmesine.
Yarabbi çok şükür...Sevgini içimizden eksik etme ki namertlere karşı biz kalalım.

Hepler içindeki seyirler bazen gizler aleminin fısıltılarıdır.Öyle ki bazen öze daha çok bakış için,toparlanmamız adına.
Anladıklarına odaklanan insanoğlu bazen şaşırtsa da sizi, varlık ve yokluk ikliminin yansımaları kalpteki hisseyi unutturmamalı.

Ekim 2015
Asrevya (EfSuNkaR-MaiAlmiLa-G.K.)