“Elif, Lam, Mim…”
Yüreğimi dökerim ayet ayet aşk’ın kaynağına, Bismi-hayy…
Bir ‘BE’nin içini dolduramam; fakat her fâsılada kendimi görürüm…

Dayandı boğazıma aşk bir bayram sabahında…
İsmailî bir teslimiyetti, ölümün her adımına koşarak karşılık vermek.
Bir çocuk yüreğiyle gülümsemek yarına…
Bir an evvel uyanmak için kapatıp gözleri;
Cebrâil sesiyle uyandırılsam bir aşk baharına..

Kadim Dolunay