Kaknüs Hindistan'da yaşayan güzel fakat acayip bir kuştur.Üzerinde ney gibi yüzlerce delik bulunan uzun kuvvetli bir gagası vardır Kaknüs'ün.Sonra bu kuşun ne eşine kardeşi vardırtekdir bu kuş.

Kaknüs bir kere ötmeyegagasının deliklerinden türlü türlü nağmeler çıkarmaya başladı mı bütün hayvanların aklı başından gideronu dinlemeye koşarmış.Hepsi susaronun ormanı dolduran nağmelerinde kaybolurlarmış.

Ömrü bin yıla yakınmış Kaknüs'ünöleceği zamanı da iyi bilirmiş.Ölüm vakti gelip çattığında Kaknüs çalı çırpı toplaronları çepeçevre yığarsonra da ortasına oturup en acıklı nağmelerle feryada başlarmış.
Kaknüs bir yandan böyle feryad ederbir yandan da kurumuş yapraklar gibi titrermiş.Hep onun nağmeleriyle coşan bütün hayvanlarkuşlar bu defa ağıdını dinlemek için etrafında halkalaşırlarmış.

Onun feryadından kimisinin yüreğinden kan damlarkimisi de oracıkta ölüp gidermiş.
Can boğaza gelipbir solukluk nefesi kaldığında Kaknüs şiddetle kanatlarını çırparkanadından çıkan bir kıvılcım çalıları da kendisini de yakar kül edermiş.Ateş sönüp dumanlar dağıldığında ise küllerin içinden bir yavru Kaknüs baş gösterirmiş.Öldükten sonra doğmakya da doğurmak...Böyle birşey başka kime nasip olmuş ki?

Zavallı Kaknüs bin yıl kendi derdine ağlar dururalemle hiçbir işi olmaz.Fakat sonunda ölüm başa gelince külünü rüzgara savurup gider.Buna bak da ibret al.Dünyaya sarılmakla hiç kimse ölümün pençesinden kurtulamaz.Bütün alemde ölümden kurtulacak kimse yoktur da şaşılacak şeye bak kikimse yol azığı hazırlamaz.Başımıza çok işler geldi ama buhepsinden de çetin...

Mantuku't Tayr