Karın tokluğuna çalışmaktan daha kötü birşey varsa o da 'yürek tokluğuna sevmeler'dir..

O insandan verdiği kadarını alır, fazlasını talep edemezsin. Kim demişti bilmiyorum.
Ama güzel birinin dediği gibi; "..Ezilmiş bir gülün hüznü olur yüreğinde.."

Mutlu olamazsın. Ait olamazsın. Sahip hiç olamazsın. Yüreğinin piç'leştiği bu sevdadan sağ çıkamazsın. O sevilen'dir..
Sen gerektiği- ya da hak ettiği kadar- sevilmeyen'sin...

Oysa dünyaya sevgiyle sarmalanmak için geldin. Hiçbir anne-baba evladım doğsun da herkes nefret etsin ondan ya da gerçek sevgiden mahrum kalsın diyerek dünyaya getirmez onu.
Yürek tokluğuna sevme kimseyi.
Sen, sevmeye ve sevilmeye değersin. Her zerren değer. Sen bir aşksın. Tanrı yaratışına aşıktı ve seni yarattı.
Yaratılanı yaradandan ötürü sevmek de yaraşır ama, sen yine de hakkın olduğu ve hak ettiği için sev.


Hiçbir kitapta yazmaz ama yürek tokluğuna sevmek ve sevilmek gün'ahtır..
Bir gün, ah eder o ya da edersin sen..


extremist/ 15.09.2018