Ne tunç, ne taş, ne toprak, ne de uçsuz bucaksız denizler
Kederli faniliğe karşı koyabilirken
Nasıl bu öfkeyle güzellik savaşa girer
Kendisinde ancak bir çiçeğin gücü varken.

Nasıl dayansın yazın tatlı rüzgarı
Azgın günler üzerine üzerine yürürken,
Yıprattıkça yenilmek bilmez kayaları
Zaman çelikten güçlü kapıları bile çürütürken!

Ah, korkunç düşünce! Nerede saklansın
Zaman'ın sandığından Zaman'ın en değerli mücevheri?
Ya da hangi güçlü el bu hızlı adımları durdursun
Ya da kim engellesin güzelliği mahvetmesini.

Hiçbiri, bu mucize sürmeye devam ettikçe
Aşkım da ışıldar kara mürekkebim de...

William Shakespeare