Sancak – Bu Kaçıncı Yağmur?

Peşimde götürdüklerime, katlansın her şehir.
Yüzümde biraz gülümseme, unuttukça her şeyi.
Bulutla terk edip, umut verirken her nehir,
Görünce korkutur hayat, şelalesinde gerçeği.

Düşersem korkarım, bir el tutarsa elimden.
Kurtarıp ve sonra, iterse yeniden.
Çare yokluğunda, tutup da kalktığımda,
Düştüğünü hayal edip, görmedim hiç peşimden.

Yok olduğum bu yer, bir kin diyarı.
Bugün de ölmedim ve gülüyorum desem de yarın, içimi çekiyorum.
Üzülüp geçiyorum, kendime.
Bakıyorum yine, çabucak biten güne.

Yok olduğum gün her günden güzelse, giderim.
Bu kez avutmak için değil, çok içten güleriz.
-Üzülüp geçiyorum kendime.
Bakıyorum yine, çabucak biten güne.

Nakarat (x4)
Bu kaçıncı yağmur yine, yüzüme vuran?
Kaçıncı savaş yine, yenildiğim?
Üzülsem akmaz inadına ağlamam.
Yanarım yeni baştan.