Çayı ya da kahveyi soğuk içerim. Ama insanlardan soğuyunca, çok kolay uzaklaşırım.

Düşünüyorum da, şairin dediği gibi bağlanmamak bu birşeye körü körüne.

Eskiden gönülden bağlanırdım. Mesela bir dostuma.. Ama artık biliyorum ki, dostlar da otobüs yolculuğu gibi.. işlerine gelince bir sonraki durakta iniyorlar.

Müsait olması kafi oluyor.
Teyzem hala üniversiteden dostlarıyla temasta. Ne bileyim bazen düğünüme çağıracak dostum olmayacak diye korkmuyor değilim.

Birde 2. Üniversiteyi okuyan biriyim. Ama işte hep arkadaş oluyorum. Dostum yok. Sanırım eski kafalıyım bu konularda. Yaş farkı nedeniyle de güvenemiyorumdur.

Özetle; sen dünyada dostluk ararsın.
Misafir gibi bulduğuna razı gelir sıradan arkadaşlarla uğraşırsın.


Ama en güzel dost; iç sestir.