Ben gitmek istiyorum.Nereye gittiğimi bilmeden,kafamda kimse olmadan,yalnız ve yeni umutlar ummadan.

Çok sıkıldım artık insanların sevgi taşıyormuş taklidi yapan bedenlerinden.Ruhumu parçalayıp ellerine verdiğim neredeyse herkes,onu bir paçavraymış gibi yerden yere atıp yok ettiler.Üstelik benim ne kadar iyi bir insan olduğumu söylerken,gelip her dertlerinde sarılıp onlarla birlikte ağlarken,tüm yaptıkları hataların,ihanetlerin üstünü kapatıp yaralarımın kabuklarını oluştururken.

Bir ihtiyacın giderilmesi için yaratılmış bir insana dönüştürdüm resmen kendimi.Bir çok kez umutla başladığım hikayede yalnız hissettim aslında bu süreçte ama nasıl bir umut aşıladıysam kendime kör oldum,sağır oldum.Altı çizili kelimelerin anlamlarını değiştirdim sanki basitmiş gibi.

Kim olduğumu bilmiyorum artık,tek bildiğim o kadar da kalabalık olmadığım.