Boyumdan büyük yaşadım her şeyi, ve bir çok şey için gücümden fazlası gerekti.. Hataydı belki, ama olsun "büyük denizler" hep güzeldi.. Boyumdan büyük sevdim mesela ve "kocaman" terk edildim sonrasında.. Boyumdan büyük hatalarım vardı.. Sonrası içinde "boy verebileceğim" kadar gözyaşı.. "Kollarımı açabildiğim kadar" çok sevdim gerçekleşmesi için çabaladıklarımı.. Gerçekleşmediklerinde dünya kadardı üstümdeki yıkıntıları.. Bugün olsa yine boyumdan büyük sever, kocaman terk edilirim!. Ne denizleri dağları yine gölgede bırakır hayallerim.. Bedelleri de dahil, yaşamak istediklerimi ben hep sevdim.. Ne kadar mı..?
Kollarımı açabildiğim kadar..
"işte bu kadar"