Yaşam Sonrası Provalarım..
Az önce fark ettim de başucumdaki saat durmuş tam ikiyi on geçe..
dün ben o saatlerde sendeydim..
aklımda sana ait binlerce soru ile boğuşuyordum..
ömrümü karşılıksız bir aşka kurban etmenin amansız hıçkırıklarını bastırmaya çalışıyordum..
sen uyurken seni izlemeyi, üzerini örtmeyi, yavaşça saçlarını karıştırmayı düşlüyordum..
sonra bir ara kaybettim kendimi.. yanımdasın sandım… kahvaltı hazırladım.. çay doldurdum..
deliler gibi saatlerce karşımdaki o boşluğa itiraf ettim aşkımı..
“gözlerin..” dedim. “öyle güzeller ki!..”