Seni özlüyorum
Öyle ani oluyor ki bu
Ne bileyim bir çiçeğin açısında
Yahut güneşin doğuşunda beliriyor
Alıyorum elime kalemi
Seni yazıyorum
Devrik birkaç cümle çıkıyor ortaya
Hani okusan dersin ki
Bir devrimcinin sevdasına yakışmaz bu devrik cümleler

Seni arıyorum
Özlemenin yazılışı farklı
Anlamı aynı hali oluyor bu
Seni yazmam gibi
Ve bazen utanıyorum
Ucu yanık mektupların yazıldığı yıllarda aşık olmayışımıza

Ya da ıslanıp silinmemiş mektuptaki kelimelere darılıyorum bazen
Ama genellikle özlüyorum seni canparçam

Yüzüm gülmüyor sensiz
Ya da gülüyor da, fersiz
Bazen yanında bile özlüyorum
Varlığın bundan habersiz


31.01.2019/Anya

(Aslında bunu Şanlıurfa'da defterime yazmışım. Fakat orada tarih olmadığı için bugün yazmışım gibi paylaşıyorum..)