İnsan bir gece yalan söyleyemez kendine...
Islattığında gözyaşları yastığını bir o zaman bırakır tüm maskelerini...Suskunlaşır..Lal olur..
Tavan arası hayallerde gezinirken dökülür tüm yüreğinde sakladıkları...Gülümserken sakladığı gözyaşları gece sicim sicim dökülürken diyemez yüreğine acımadıki..Diyemez hayata kız gibi vuruyorsun diye..
Dili lal,gözyaşları sicimken yüreği konuşur..
Hayal kırıklıkları,sevdası,yüreğindeki sayısız gözyaşları dizi dizi dökülür gözyaşlarıyla...Aradığı küçücük bir sevgi uğruna verdiği bedeller kan olur damlar...İtiraf eder kendine yalnızlığını ama ne faydaki...
Yoktur anlıyan,yoktur yarasını saran..Etrafındaki her şey yeni bir yara için yolculuğa hazırken ürker uzatamaz ellerini,açamaz yüreğini...Kimisi gülücüklerin ardına saklanır,kimisi inadına kalabalıklaşır kendini kandırırcasına...
Ve sabah olur tekrar taşıdığı maskelerine takıp kalabalıklar arasında kaybeder kendini taki geceye kadar....