Beni kalemimle barıştıran acılarımı seviyorum. Ya da acının yaklaşıyor olduğunu düşünme hissini seviyorum. Bazen sadece, kendiliğinden bende barınan hüznümü seviyorum. Çok mutlu olduğumda yazamıyorum çünkü kalemim küsüyor bana. Bana arada mutlu arada mutsuz olmak iyi geliyor.