Seni satır , satır yazıyorum , yüreğimin soğuk duvarlarına . . . Önce bakmaya kıyamadığım gözlerini çiziyorum , ağlaya ağlaya . . . Sonra ! sonra başlıyorum seninle , sessiz sessiz konuşmaya . . Sensizliği anlatır gibi , bakıyorumya bazen gözlerine , işte o an ! Gözyaşlarımı siler gibi bakıyorsunya gözlerime , HIÇKIRIKLAR , ÇIĞLIKLAR başlıyor içimde . . . Bazen dayanılmaz çekilmez bir baş ağrısı oluyor ( SENSİZLİK ) gözlerimi yakan, bazende intiharın eşiğinden dönüyorum , YARADANIMDAN korktuğumdan . . . Bazen tebessümle uyanıyorum , sanki hiç gitmemişsin gibi . Bazende ! öyle uyanıyorumki , bedenim göçük altında kalmış gibi