Vuslat vurmuş ömrümden bir gün daha gidecek
Belki bu yaz belki bir hazan mevsimimde
Bir vapur kalkacak yokluguna usulca
Dudaklarında bir veda düşer yıkık yüzüne
Güneş tepeden yine seyre dalacak
Umutlar sabaha kalır belki
Ya ertelenmis gülüşlerim vuracak sineme
Yada amansız yağmurlar vuracak göz pınarlarım
Düşlerim koşacak umutları peşi sıra
Belki yakalar geceye ulaşmadan karanliğa
Anlatamıyorum ki ne vapurun siren sesini
Nede martının denize sevdasini
Ömrümün yarısı yalan olacak biliyorum
Bir yıldız sevdasi yoklugun yuregime kayan