Ateist için ahlaki ideal özerklik ve özyönetimdir. Gerçek anlamda ahlaki fail başka güçlerin aleti olmak yerine kendi efendisi olmayı isteyen,sözde otorite olan bazılarının tebliğlerine güvenmek yerine beli tür eylemlerin haklılığına kendi başına karar veren faildir. Ancak eğer özerkliğe değer veriyorsak, Tanrı’yı ahlaktan uzak tutarız… Korkuya dayalı bir ahlaka ahlak denemez , Dusuncesi Ayni zamanda batili hristiyanlarin söylemlerinde buna yakındır.

Teizimde ahlakın kaynağının Tanrı olduğu ve Tanrı’nın emir ve yasaklarından yola çıkılarak elde edilmesi gerektiği konusunda kuşku duyulmamaktadır. Farklı versiyonları olmakla teizmin genel olarak ahlakın kaynağını bir evrensel kritere ve çoğunlukla da Tanrı’ya bağladıklarını söylemek mümkündür. O nedenle buraya kadarki tartışmaya neden olan şey Tanrısal dayanağı olan ahlakın insan tarafından nasıl bilineceği tartışmasıydı.

O zaman teistler ile ateistler arasındaki ahlaki temellendirme nesnel olup olmamasından çok ahlaki iyi ve kötü’nün meşruiyeti sorunudur. Yani nesnel de olsa öznel de olsa iyi davranış,
O zaman karşımıza bu soru çıkar, iyi niteliğini hangi kaynaktan alıyor?