Bundan yıllar önce başlayan imtihanım hamdolsun tüm hızıyla ve çeşitliliğiyle devam etmekte ..
içim ağlarken hep güldüm ben ve bunu polyannacılık oynar gibi profesyonellikle başardım fakat bu aralar bu hareketimin altında eziliyorum sanırım role bürünmekte artık usta değilim .
Sözün kısası içimi dökmek isterken dahi zorlanıyorum gülerken ağlıyorum ağlarken gülüyorum ..
Bu günler de geçicek sonra yenileri gelicek şimdiye kadar olduğu gibi ..
Ben ise bunca yaşadıklarıma istinaden başımı hiç eğmedim ...
Eğmeyeceğim hayata inat!
....