Yüreğimin cümlelerini gözlerine sırtlanan kadın, Kollarının güçsüzlüğüne bıraktım iki gözyaşı boşluğu çocukluğumu . Kağıttan gemi bile yapamayan ellerimle bir bahar çizdim gözlerinin en küçük bahçesine . Kirpiklerinin ıslaklığına dayanamayan köprülerin dibinde sorguladım ellerinin sıcaklığından yoksun gözlerimi . Sesinin yokluğunu yaşatma bana . . Büründüğün yokluğu kaldır üzerinden . . Düş senli düşlerime . . Geceye yıldızları sererek gel gözlerime . . Biliyorum ki ; güldün mü bir kez bir mavilik yürür gözlerime . Senli bir cümle köpürür kuru dudak uçlarıma ve vurdukça özlemin kıyılarına koşar gözlerimde sakladığım baharlar