Aşk suçüstü yakalanmıştır...
Bu ayrılığın bu delilsiz cinayetin tek failiyiz biz...
Sen ve ben...
Suçluyuz sanık sandalyesinde..
Adlarımız mutluluk diyarından sınır dışı edilmişken
Aynı cümlenin icinde özneyle yüklem olmak neye yarar ki...
Artık suçumuz sabit...
Cezamız m üe b b et...
Şimdi sen başka kollarda
Ben ise karanlığın koynunda yaşamaya mecburuz...
Aşkı öldürmekten yargılanıp bir ömür boyu y a l nız lı ğ a mahkumuz...
Ne sen bana ait ne de ben sana...
Artık biz iki yakası hiç kavuşmayacak kör uçurumuz...
Çünkü biz büyük bir aşkı öldürmekten ömür boyu mahkumuz...

Tamamlanmamış söz olmuşken mutluluğun dudağında
Tek başına acıları sırtlanmak neye yarar ki...
Ömür boyu iki yabancı olacaksa gözlerimiz birbirine

Neye yarar ki aynı cümlede yan yana durmak...
Geleceğine ve yüreğine ayrılık ipotek koymuşken
Neye yarar ki sen diye soğuk duvarlarla konuşmak...
Sen ve ben iki suçluyuz artık...
Şimdi susma vakti...
Ve demir parmakların arasından görebildiğimiz gökyüzüne bakıp bakıp
Bu sevdayı ayrılığa gömmeliyiz...
Gömmeliyiz çünkü biz iki yakası kavuşmayacak iki uçurumuz...
Çünkü biz aşkı ''öldürmekten'' suçluyuz...

Suçlu ayağa kalk...!


Sen ve ben... Ya da biz... Sanık sandalyesindeyiz...
Sen ve ben ya da hayat... Ayrılığa hüküm giymişsiz...

Çünkü suçumuz sabit...


Cezamız ömür boyu müebbet...!
________________