Sokak kalabalık. Ellerin cebinde, evine dönüyorsun. Köpekler ağlar gibi havlıyor ardından. Umursamıyorsun. birinden özür bekliyor gibisin.Başını öne eğmiş bir ağacın yanından geçiyorsun. Çok fena halde kızgın bir şeylere. Evde bekleyen birileri yok. Yine de yetişmeye çalışıyorsun. Bir yandan bağırıp çağırasın da var, ama susuyorsun. İçinde birikiyor, sızması gereken ne varsa dışına. Sokak lambalarının altından geçerken yavaşlıyorsun. Bir an olsun farkedilmişsin gibi oluyor, seviniyorsun. Yürüyorsun. Sokağı dönünce duruyorsun. Sonra birden karanlık. Aniden yanan ışık. Ve birkaç saniyelik anahtar sesi. Evet, nihayet evdesin. Kimsesizsin. İçinde kocaman bir boşluk. Ve sen hâla yaşıyorsun.