Bir umuttu belki yarınlar,
Ya da beklentiden ibaretti sonralar.
Geçeceğini sandığımız yaralar,
Ümitsizce bize sarıldılar.
Sonsuzluğa doğru,
Oluştu suskunluklar.
Attık içimize soğukları,
Birer birer kırıkları.
Ne kaybettiğimiz kendimizi bulduk,
Ne de vurdumduymaz onları...