Belki…

Benim de bir beklediğim olsun istedim.

Artık bekletmeyecek bir beklediğim.

Yazık ki kapımın ardındaki sesler azaldıkça

Umudumu biraz daha kaybettim

Ve elimdekiyle yetinmem gerektiğini fark ettim.

İşte avucumda en sevdiğim kalemim.

Belki bu yüzden kalem tutan parmaklarımı,

Mürekkeplenmiş tırnaklarımı sevdim ben.

Ne bir şiirdir bu satırlar

Ne de bir şairindir bu basit eller.

Ben sadece

Gözyaşlarımın bile beğenmediği

Çirkin yazımı sevdim.