Eski İskandinav dillerinde -Norveçce'de hala- "kaka" diye adlandırılan Doğum Günü Pastası, 13, yüzyılda gelişen Batı kültürüyle Doğum Günü Keki olarak adlandırılmaya başlanmıştır. Kısaca Pasta adıyla bilinen Doğum Günü Pastası'nı ilk Antik Yunanlılar'ın yaptığı bilinirken, Helenistik Dönem'de yapıldığı bilinmektedir. Ortaçağ Almanya'sında İsa'nın doğuşuyla başlayan kutlama adeti, tatlı ve hamurlara sembolik İsa şekli verilerek başlamıştır. 13. yüzyılda Almanya'da çocukların doğum günlerinin bir festival şeklinde kutlanmasıyla yaygınlaşan bu adetin en önemli parçası ise "pasta" olmuştur. Kutlamalar, sabaha karşı başlayıp tüm gün sürerken pastanın üstündeki mumlar sık sık değiştirilmiş ve böylelikle mumların sönmesi engellenmiştir. Çocuğun yaşından bir adet fazla konan mum, bir gün sönecek hayatın ışığını simgeleyerek bir çeşit inanç yaratmıştır. O dönemlerde çocuklara yönelik yapılan doğum günü kutlamaları çocuğun sevdiği yiyecekler, hediye merasimi, dilek tutma gibi adetlerle günümüze kadar değişmeden gelmiştir.

Ortaçağ'da sadece Almanya değil birçok ülkede hızlıca yayılan Doğum Günü Pastası kültürlere göre de farklılık göstermiştir. Roma'da gelenek olan bu kültür ülkenin 50. yıl kutlamalarında diğer yıllara oranla daha farklı yapılmaktaymış (normal kutlamalar daha kek tarzı pastalarla yapılırken, özel kutlamalar böyle yapılmıştır). O gün kutlama pastası rendelenmiş peynir, bal, buğday unu ve zeytinyağdan yapılırken bu adet yıllarca değişmeden sürmüştür. Ortaçağ İngiltere'sinde ise Doğum Günü Pastası'nın içine pişilirken "bir adet madeni para" ve "bir yüksük" koyulurmuş. İnanışa göre madeni parayı bulan kişi zengin olacakken, yüksüğü bulan kişi şanssız ve kısmeti kapalı kalacakmış. Döneminde inanış ve kültürlere göre değişen Doğum Günü Pastası, hep yuvarlak kalmış ve sebebi ise dinsel inanışlara bağlanmıştır. Eski insanlar ise yuvarlak şekli yani Pasta'yı, ay ve güneşin yıllık döngüleriyle ilişkilendirmiş ve yaşamın doğal döngüsünü temsil ettiğini söylemişlerdir.