Kendini kimseye ispatlamak zorunda değilsin. Kimseyle yarışmak zorunda da değilsin. Sen usulca yürü, korkma. Fısılda, ama bağırma. Kederin garibi ol sen, Senin güzel niyetlerle açık bıraktığın kapılar, İnsanlar tarafından zayıf nokta olarak yer etmiş akıllarda. Sabredip susuyorsun, söyleyecek birşeyin yok zannediyorlar, Bilirim; avucunun içine iyilik uzatsan da, Kıymet bilir kaç kişi var şu dünyada...? Ama sığın, sığınakların en güzeline Kimseden bekleme çiçek Elindeki fidandır dua, Gönlündeki tohumu göklere göm. Rabb'inden bekle, Bekle ki, ateş gül bahçesine dönsün. Ve güvenme Rabb'inden başkasına, Güvenme ki, kırılmasın umudun, incinmesin ruhun... . . .