İçimde ona ait bir şeyler var ne olduğunu henüz bilemediğim.

İçimde ona ait bir şeyler var ne olduğunu henüz bilemediğim.
Varlığında kalbim ısınıyor,
Yokluğunda ise kimseyle konuşmak istemiyorum.
Onun yokluğu derin derin düşünmeme sebep olurken,etrafımdaki kalabalıktan kaçıyordum.
Açıkçası yokluğunu bile seviyordum,çünkü ondan ibaretti.
İçimde olanlar geçici hisler miydi?
Alışkanlık mıydı?
Yoksa herkesin olma olasılığının yüksek olduğunu aşk mıydı?
Sordum kendime geçici olan bir şey insanı bu kadar derin derin düşündürür müydü?
Tabi ki de hayır.Geçici olan şey bu kadar yoğun olmazdı,hem aklında,hem kalbinde.
Alışkanlık mı?
İlk önce bunu kendime sorduğumda olabildiğini düşünüyordum.Fakat şimdi düşününce alışkanlık olması saçma olurdu.
Alışkanlık olan şey mutluluk vermezdi ki bilakis alışkanlıklarinsanlarda olumsuz etkiler bırakır.Şikayet etmeye başlarsın.
Bu durum bende olumsuz etki bırakmamıştı.
Sadece onun yokluğunda etrafımda oluşan kalabalığa tahammülüm yoktu.Bu da gayet normaldi.Şikayetçide değildim.
Alışkanlıklar heyecan vermedi ki aksine alışkanlıklar sürekli aynı şeylerden ibaret olduğu için can sıkıcıdır.
Bu içimdeki adını henüz koyamadığım şey,bitmesini istemediğim tek şey.
Mümkünse bağımlı olmak istiyorum.Aşk mıydı peki? Muhakkak yaşadıklarımın içinde aşkın etkiside vardır.Ama tam anlamıyla o da değil.
Aşkın heyecan verdiği doğru,ama mutluluk verir miydi sahiden? Bunları kendime çok sordum,sanırım içimdekileri anlatacak en güzel kelimeyi buldum.
" Yaşamak " evet evet yaşamak.
Peki yaşamak bir duygu muydu?
Benim için öyle.Onu yaşamak ve kendimi yaşamak bir duyguydu benim için.O ki kalbimi ısıtıyordu varlığıyla,
O ki yokluğunda beni derin derin düşündürüyordu.
O ki onu düşünce yüzümde aptal bir tebessüm oluşturuyordu.
Bunlar aşktı ama en çok onu yaşamaktı,kendimi yaşamaktı.Şanslıydım çünkü karşıma öyle biri çıkmıştı ki;
Onu görünce hatta adını duyunca bile yaşadığıma şükrettirecek biri.
Bunu yaptıracak insan bulmak kolay değil,sana Allah'ı hatırlayacak insanı bulmak hiç kolay değil.Ben bana bunları yaşatan insana, yaşadığımı hissettiren kişiye,beni gülümsetebilen kişiye,dualarımdakine teşekkür ediyorum.Ve onu hayatımda,dualarımda var eden Rabbime şükrediyorum.