Tebeşirle çizilmiş bir sek sek oyunu kadar uçucu bir çizgisi var hayatın. Farkında olmadan basıyorsun çizgiye. Kızıyorlar anında.
'Yandın!' diye atılıyorsun oyundan...

Çizginin öbür yanı intihardır.

Öyleyse yaşamak intiharın kenarında kıyısında belki de tam eşiğinde zıplayıp durup zaman zaman ayaklarını boşluğa sarkıtmak pahasına oynamak oynamak hiç yanmayacakmış gibi oynamaktır..."