Yagmurun yeni islattigi taze topragin kokusunu duydugunda aklina ben gelmek isterim.
Ya da gozlerin denizin maviligine daldiginda...
Uzakta, ufuk cizgisinde sadece dumani gorunen o geminin icinde benim oldugumu düsünmeni isterim.
Kücük bir meyhanede, rakiya baligini meze yapip icerken ve birbiri ardina özlem sarkilarini dinlerken yaninda ben olmak isterim.
Cakir keyif olup, masadan kalktiginda, sokakta hafif hafif sallanarak yürürken de...
Beni hatirlamak istersen, her yeni dogan gunle birlikte cikarim karsina, gunes olur isigimla aydinlatirim seni.
Buram buram bir kahve kokusu olurum.
Sokakta oynayan cocuklarin sesinde, ise gitme telasina dusmus insanlarin gozunde, yere dusmus yapraklarin citirtisinda bulursun beni.
Istersen, duydugun her ses beni hatirlatacaktir sana.
Bazen bir kus olup öterim pencerende.
Bazen bir seyyar satici olup kapinda bagiririm.
Bazen bir tren gibi tikirtilarla gecerim onunden.
Sozlerini ezbere bildigin ve soylemekten asla bikmadigin sarki olurum.
Sen o sarkiyi degil beni soylersin aslinda.
Beni gormek istersen hep karsinda olurum.
Gökyüzündeki yildizlarin arasindayim ben.
Basini yukari kaldirman yeterli beni gormek icin.
Yolda rastladigin herkes benimdir aslinda.
Dostlarina selam verirken o selami ben alirim.
Komsunun hatirini sorarken aslinda bana ? Nasilsin? demissindir.
Benimle cikarsin yola her sabah, aksam evine benimle donersin.
Gittigin her yere gelirim seninle.
Sen yoruldugunda yorulurum ben de.
Sen oturdugunda oturur, kalktiginda kalkarim.
Eger istersen butun gece basucunda sacini oksarim sen uyurken.
Yüzünde gülümsemeyle uykuya dalisini izlerim.
Bana dokunmak istersen bir cicegin yapraklarinda olurum ben.
Yesilin, kirmizinin, sarinin, mavinin en canlisindayim. Elini uzattigin her yerdeyim.
Dokunmak istersen bana, kendine dokun.
Dudaklarindaki atesim, tenindeki sicaklik.
Vucudunu ürperten rüzgarim ben.
Hic gitmedim ben.
Oradayim, beni gormek, bana dokunmak, beni hatirlamak istedigin yerde.
Yüreginde...