Çabaladıkça kavuşmalara çamura dalar ayaklarımız..Sevdaların resmi duvarlarımızda niteliksiz bir tortu.Ömre yetmedi ah ha söktü ha sökecek şafaklarımız Kıyısını arayan bir kırık daldı aşk anlamsız yokluktu..Çareler tükettik gelgitlerle hep sonsuzluğa kavuştu hicran..Çığlıklar ektik ovalara sırlar öğüttük aşkın değirmeninde..Umut büyürken gün tükendi nafile içlenişlere döndü devran











Ağaç şeklinde