son kez acılarımı hüzünlerimi paylaşıp,
noktayı koyup kalemi kırıyorum.
bundan böyle sadece yüreğime yazacağım her şeyi
ilk kez verdiğim sözü tutamayıp ağladım bu gün,
yokluğunla acılar arasinda gidip geliyor ömrüm
kıyıya vuran okyanusun acı dalgalari gibi,
bir o yana bir bu yana savrulup durdu yüreğim
intihar gibi çöktü, teslim oldum acılara, sensizliğe
boynumu büktüm içimi çektim,
içimi çektikce yokluğun çoğaldı,
gözyaslarım kurşunlar gibi yüreğime doldu,
çıkarıp yüregimi topraklara gömdüm
simdi bekle olur mu
Artık yokum, olmayacağım bundan böyle
Şimdi sana son kez selam gönderiyorum,
rüzgarların kanatlarıyla ve
yaralı yağmurların göz bebeklerinde..