Usul usul çekiyorum kendimi alfabesizliğime…
Saklıyorum ima edemediğim sözlerimi üç noktalar ardına…
Yok kendime saklıyorum...
Susupta acı içinde çaresiz kalışıma...
Gülüpte insanların geçip gittiği değerlere...
İmhasız öfkelere taşıyorum ikametsizliğimi…
Elemlere göç eyleyen ruhum direniyor ünlemlere…
Sonuna belkide koymak istediğim soru işaretlerine...
Tövbeler akıyor sesime…
Aklıma düşüyorum birden…
Ansız kalıyorum adıma kesilen hükümlere…
İthaf düşüyorum adımın yıkımına…