Tanıdığım tüm hisleri bir yana bıraktım. Kırk yıllık hatrını koymadı bende keder. Helalleşemedik bir türlü, ayrılamadık, bir kalamadık. Yıllar bu kadar mı çabuk geçer, bu kadar mı tersine döner.. Görüyorum, ben mutluluğa yol alan kula ancak duraktım.. Bir son bulamadık. Döndüm geldim aşılmaz dağlardan, delemedim belki; belki çöl bulamadım düşecek.. Korkma sesimi duymazsın bundan böyle, endişe etme, damla damla eriyorum.

Ve sana yazıyorum, bütünüyle, tekçe, bir tek sana. Bir kova su dökülmedi başımdan, kızıl güneş yok tepemde. Titreyip de kendime gelecek değilim. Bak, işte, gururumu izinde süründüğüm ayaklarının altına aldığım yerde duruyorum. Ne sırtımı dönüyorum ezici yokluğuna, ne gözümü açıp bakabiliyorum.

Hayatı sun demedim sana; yaktın da sön demedim ki.. Şikayet etmedim, sitem edemedim. Duramadım karşında, ben seni hiç üzmek istemedim. Düşe daldığın dakika ben uyandım, hayallerinden konuşurken bile dönüp gidemedim. Siyah saçlarını savuran rüzgârı hissedemedim. Bastığın toprak beni almadı bak, masal kalmalı böylesi dedi, bir gülücük koymadı gitti yüzüme..
Sunduğun teklife kördü kulaklarım, gözlerim işitmedi ne dediğini. Zihnim uyuştu, ellerim buz kesti, kalbim tutuştu.. Son nefesinde döndü demesinler çığlığıma, sözlerim yılların eskitemediği hasretimi anlatsın durmadan. Sen benim için böyleydin, böylesin. Tek bir keresinde başka değildin. İçim acıdı, kurudu dudaklarım..