rüzgar düşer saçlarına alır götürür seni benden, eser fırtına.Bu bekleyiş umutsuzca; neden umutsuzca sevgili?Sen olmayınca yanımda sol yanım eksik hep hep birşeyler uzak bana herşey yalnız ben de yalnızım sen yoksun ya yanımda...Gözlerin yokya yanımda bana gülen gözlerin yokya herşey ıpıslak..Oysa uzatsan tutarım ellerinini,bırakmam birdaha bana uzanan elleri bırakmam ya bir daha sevgili..Umutlarımız vardı bizim hayata dair umutlarımız vardı..Benim tek umudum sendin.Hep senin için savaştım.Çünkü her zaman mücadele edilecek bir yol varsa umutta vardır,ben hep mücadele ettim senin için gözlerin için.Umutlarımız olmasa hayat neye yarardı?İnsan umutları için yaşamasa şu koca ömür nasılda geçerdi umutsuz..Benim umudum sensin sevgili benim umudum gözlerin.Ne kadar imkansız olsanda ne kadar uzak olsanda bana ben bekleyeceğim seni.Umutlarım için savaşıp senin için mücadele edeceğim.oysa gözlerin olmasadı neye yarardı şu koca dünya.Gözlerin başkalarının olsada sen benim olacaksın,belki bu dünyada belkide diğerinde.Başkasını sevsemde belki,evlensemde hep bir yanım senin olacak.Kalplerimimz birbirini bulacak bir gün.Benim umudum var ya senin,senin umudun var mı sevgili???