Bir aşkin düşler tarlasinda açan iki tohumuyduk yeşermeye yüz tutmuştuk
mayis ayinin karlarla kapli şehrinde güneşi ellerimizle tutmuştuk sanki.
Reel dünyanin bir gün açacak bahar havasinda yapraklarini okşamayi ne çok istemiştim bir bilsen..
Yellerle uçuşan başak saçlarini koklamayi,
gecenin zifiri karanliğinda yildizlardan parlak gözlerine dalmayi,
ne çok istemiştim oysaki..
Bir bilsen..
Sana olan duygularimin masum deryalar kadar şeffaf olduğunu
oyuncağina ağlayan bir bebek gibi seni kaybetme korkusunu yaşayabilceğimi hissedercesine her gün dua ettiğimi nerden bileceksin..
Içinde tablomu çizdiğin kalbimin derinliklerinde her gün solacak karanfil olabileceğimi nerden bilebilirdim..
Oysaki sana son kez sevgilim diyebilmeyi ne çok isterdim bir bilsen!
Sen kulağima arkadaş türküsü söylerken,beni sonsuzluk ufuklarina götüren hoşcakal biletini elime sikiştirirken geriye sadece küçük bir tebessümle bakiyorum gözlerimdeki bulutlari kapiyorum yağmurlari yüreğine düşüp yakmasin kiyamam