|
Agladim
ağladım....
hüznün yıldızları parlıyor bugün gökyüzünde bu gece yine için için yanıyorum oturmuş seni düşünüp ağlıyorum seni... gidişini... sevişini... her şeyini... unutamıyor işte seni şu yaralı kalbim yaptıklarını hatırlayıp pişman oluyorum seni düşünüyorum bu gece karanlık gökyüzünde... simsiyah gökyüzünde parlayan yıldızları seyrediyorum onları sana benzetiyorum kararmış kalbimin bir kenarında yanan meşale misali dedim ya... seni düşünüyorum bu gece beni sevdiğini, bana nasıl baktığını, bana nasıl güldüğünü, ellerimi nasıl tuttuğunu, ellerini nasıl tuttuğumu büyüyen bir ateş gibi sevgimizin nasıl çoğaldığını ve bir gün ansızın bırakıp gidişini... son vedanı hatıtlıyorum, gözlerime ağlarcasına baktığını gözlerini kalbime gömdüğünü hatırlıyorum bir daha çıkamasın diye... çıkamadılar zaten kalbimden gözlerin ölüler dirilir mi ki gömülenler çıksın gitsin gittin son bir veda ile gözü yaşlı elimde kolyen ardından dakikalarca baktım, ağlamaklı sıkıldım, üzüldüm, perişan oldum ama ağlamadım... ağlayamadım, engel oldu gururum, engel oldu aşkım uzaklara gittin belki bir daha asla geri dönmemecesine özledim seni deliler gibi özlüyorum hala sen bir yerde ben bir yerde yinede sönmedi sevgim aksine çoğaldı dağlar gibi oldu hasretim hep seni hayal eder hep seni düşünürdüm sesini duyunca yaşar,duyamayınca ölürdüm sevdiğini en mutlu günüde öldürdün ve ardına bakmadan gittin... beni benle başbaşa bıraktın senden ayrılınca kaldım çaresiz, sevgisiz ve birde sensiz hep sensizdim zaten ama şimdiki kadar asla değil parçalanmış bir kalbe sahip oldun mu sen hiç? parça parça edilmiş, yıkık ve virane bir o kadar da vefasız... önceleri üzüldüm, yıkıldım ama asla ağlamadım geldi geçti diyip senide gözlerin gibi kalbime gömdüm unuttum dedim... unutacağım dedim.... unutamıyorum dedim... unutmam dedim... önce gözlerin sonra sen çıktın kalbimden bir vicdan azabıdır başladı ölü yüreğimde hiçbirşey kalmadı senden başka kalbimde hatıraların, gözlerin ve sözlerin... şiirlerini getirdiler bana beni öldüren şiirlerini... vefasız dediğini duydum yıkıldım düşündüm seni gecelerce şiirlerin öldürdü, hasretin yaktı yüreğimi kırıldım, üzüldüm, yıkıldım ve en sonunda ağladım... 3 kişi ağladık sana; ben, kalbim ve gözlerim... sana yandım, seni sevdim ve seni hatırladım her yerde belki bir gün sesini duyarım umuduyla telefon bekledim günlerce telefon gelmeyip sesine hasret kalınca ağladım, ağladım sana yaptıklarımı ancak o zaman anladım duydum ki kalbini vermemişsin kimseye olurda içinde görürler beni diye... beni kalbimide istediler ama vermedim kimseye olurda seni görürler diye... gökyüzü yıldızlar ile doluydu ben hep seni düşünürken hüznünü yıldızları koydu adlarını seni hatırlatıyorlar diye aynı onlar gibi sende benden uzaktaydın hep göz kırpardın uzaktan sesszice bense hep seni beklerdim kırık kalbim, yaşlı gözlerimle bazen hayallere dalıyorum, seni düşünüp ağlıyorum birgün göreceğim belki yine seni beni unutmuş, benim olmayan seni... işte o an aşkımın gözyaşlarını hatırlayacağım ve yine bir köşeye oyurup ağlayacağım. |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 21:28. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.