İki Kelâm Aşk.
Sesini duymak vardı şimdi.
Sesinden bayramlara coşmakbir canım deyişinle sana can olmak vardı.


Fısıltılar düşüyordu boşluğa,
Aşkın anadiliydi gözyaşı.
Suyun rengi devrilirken üzerime.
Biliyordum;
Her (b)aşka yolculukta
Bir artı bir, kendine eşitti (!)

Karesi de kökü de, acıya eş; tek kişilik bir yanılgıydı aşk.
Hangi kanun c/esaret edebilirdi aksini (s)imgelemeye.


Bir artı bir, eşittir bir.