İnsanları yeteri kadar bilmek her zaman kolaydır... anlaşılmaz ve bilinmez olan, bizim onlarda gördüklerimizin dışına asla çıkamayacaklarına kendimizi inandırmaktır... sanki bizden ve beraber yaptığımız yaşam biçimlerinden asla sıyrılıp kopmayacakmışız gibi gelir..ve koparız.


Bazen aramak için çok geçtir gibi gelir. sabahı bekleriz günaydın demek için...
Bazen merhaba demek için çok geçtir gibi gelir... bir sonraki tesadüfü bekleriz tekrar görmek için...
Bazen her şey için çok geç olduğunda mükemmel bir gün yerine umutlarını astıkları ağaçlar vardır...

Tabi böyle bir ağaç mümkünse...