Bir demir parçasının yıllarca okyanusun derinliklerinde küf,pas içinde kalmış haliydi sanki;

İçimde biriktirdiklerim…

Yıllar sonra benim için saygıya değer bir şahsiyet ile plansız bir zaman diliminde oturup bir bardak çay içerken,

Anladım….

Önemsenen birinin sohbetinde dilinin bir zımpara gibi, insanın içindeki;

Yorgunluğumu köreltip, huzur ve mutluluğu parlattığını gördüm….