Ben bir insanı sevince annem gibi rengârenk reçeller dizerim gönlümün raflarına... Sevgili, eş, dost hiç fark etmez...sevmenin her çeşidi güzel oluyor genellikle...

Sevginin olduğu yerde tatlı dil olur, saygı ve huzur olur...sevdiğim insanlara, iki bilyem varsa birini veririm... iki kuruşum varsa cebimden çıkarır hiç düşünmeden veririm...

Eğer yetemezsem sevdiklerime, yetiremezsem kendimi, sevgim gerçekten tarifsiz olabiliyor çoğu zaman, birini sevdiğimde onun mutlu oluşunu görmek beni dünyanın en huzurlu insanı yapıyor...