Rüzgar, yağmur taneciklerini sürüklüyor. Yağmur tanecikleri, büyüyor , büyüyor kocaman iri ve sert bir hale bürünüyor. Duvarda saat tik tok sesiyle zihnimi kurcalıyor. Kalkmıyorum yerimden, boşveriyorum ısrarla kafama dank eden seslere alışıyorum , sese kulak vermemeye başlıyorum. Yağmur şiddetini arttırıyor, fırtınaya çevirmesine az kaldığının mesajını gönderiyor bize.



Evlerimize gidiyoruz, sıcak evlerimize. Çay demleyip her zaman oturduğumuz, oturmaktan çökerttiğimiz koltuğumuza oturuyoruz. Klasikleşmiş çay ve yağmur pozuna değil gerçekten çay içmeyi seven bir insan olarak çayımızı içiyoruz.
Bir salı gününde, sebebsizce tebessüm ediyoruz. Sade hayatlarımıza teşekkür ediyoruz..