Biraz güneş açtı, biraz hava ısındı. en azından pencereyi yarım açıp oturabiliyorum.
Radyoda da Tarkan'ın eski bir şarkısı çalıyor.. odamızı güneş, ılık hava ve güzel bir ses dolduruyor... aman allah'ım ne güzel bir atmosfer bu böyle...

Son günlerde içimi ışıltı kaplıyor sanki...
Buna rağmen can sıkıntısı gelip gelip buluyor insanı.. ve yanlış anlaşılmalar ne gereksiz kırgınlıklara yol açıyor değil mi?

....'e dedim ki: ''niye böyle?'' o da dedi ki ''ne öyle?''
Keşke hafıza gerçekten bu kadar hızlı tüketen ve bu kadar temiz olabilseydi..
O zaman insan, varlığını hatırlamadığı birini özleyemezdi, adını bilmediği bir parfümü anımsamazdı...

Unutması gereken şeyleri unutur ve özlemezdi.. isterdi en azından... isteseydi unutmayı, denerdi..
Mevsim bahar olunca, her şey bahar olurdu o zaman da... dimi?