|
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Güneş Delisi
Şair: Necati Cumalı Akan suyu severim ben Işıldayan karı severim Bir yeşil yaprak Bir telli böcek Yeşeren tohum Güneşte görsem Sevinç doldurur içime Bir günü Güzel bir günü Güneşli bir günü Hiçbir şeye değişmem Onun için savaşı sevmem Onun için zulümü sevmem Onun için yalanı sevmem Bilirim yaşamaz güneşte Bilirim yaşamaz yanyana aşkla Ne haksızlık Ne korku Ne açlık |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Güzel Aydınlık
Şair: Necati Cumalı Akdeniz göklerinden Köpüklerden, limon çiçeklerinden Gözlerimde kalan Güzel aydınlık -Nesrin'i bir defa öptüm Beyaz badanalı odam Annemin yüzüne, soframıza Gençlik hülyalarıma düşen Güzel aydınlık -Ümitsiz kaldıkça seni düşündüm Biz fakirdik ama iyi insanlardık Bolluk yıllarında da Felâket günlerinde de Seni yanı başımda gördüm Güzel aydınlık Tatlı aydınlık |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Her Dilde Türkülerin Meramı Bir
Şair: Necati Cumalı Her dilde türkülerin meramı bir Sıla, iki gözlü bir ev, bir gelin Kovboyun dilinde yavuz bir at, bir kement Doğuda, bizim çobanların dilinde Taze ekmek, taze peynir Mutlu olmak her vakit elimizdedir Bütün istediğimiz bundan ibaret Köylüye toprak, kovboya kement Her şeyin başında, her şeyden önce Hürriyet |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Hürriyete Övgü
Şair: Necati Cumalı Boşuna değil dökülen kan Hatıran daha aziz çıkacaktır Bu felaket senelerinden Asırlardır bu böyledir Bütün kötülükler geçer Yaşar iyi ve güzel olan Sen çalışmanın ve düşünmenin hakkısın Kanunların, nizamların üstünde Talihisin insanlığın Her sevgi hayatla biter Yalnız senin aşkın kalır Genç çocuğa babadan Boşuna değil dökülen kan Şehirlerde, köylerde çocuklar büyüyecektir Daha zeki daha çalışkan Bütün acılar unutulacak Şarkılar daha yürekten söylenecektir Yıkılan evler köprüler Daha sağlam kurulacaktır tekrar Yeniden fabrikalar yükselecek Tarlalar genişleyecektir Boşuna değil dökülen kan Tarihin akışından anlıyorum Kuvvet zamanla yıkılır Yalnız senin uğrunda ölür insan Yarası acımadan. |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Kar Aydınlığında
Şair: Necati Cumalı Uyandım kar aydınlığında O küçük kasaba uykuda Uykusuz bir sıra kavak Hem gider hem dinlerim Düş önüme yol göster derem benim Kar mıhı atımın nallarında Cebimde bir şişe konyak Evlerinin avlusunda ayna nar Sedirinde acı biber rengi bir kilim Odan ıslak tahta kokar biraz da toprak Gözlerim sana değer ısınır Uzattım mı mangalına ellerimi Her yanım tane tane mısır Sanırdım patladı patlayacak Sen sıcaktın yataklar sıcak Pencerende aydınlık kar Ateşim kömürüm esmerim benim O günlerin tadı başka nerde var Gençtik âşıktık deliydik Seviştikçe ağardı karanlıklar Bunca dağın karlarını erittik |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Karabatak
Şair: Necati Cumalı Dalar gider pencereler önünde şimdi Ilık yaz akşamlarını hatırlar Vapurlar geçer bomboş güverteleri Bomboş uzanan denizin üstünde Aç bir karabatak dalar çıkar Bilirim yalnızlık üşütür insanı Kalp daima sevecek birini arar Hatırlar bakışlarda kalan aklarını Avuçları hafif terli, yanakları al al Ağaçlıklı yollarda akşam dolaşmalarını İlk yıldızlar karanlık basmadan doğar Hafif çiçek kokuları gibi uçar içiniz Yavaşlar eve dönerken adımlarınız Esen rüzgâra, durur, kulak verirsiniz Bakışlarınız bütün kadınlarla karşılaşır Daha önünüzde uzun bir yaz vardır Bütün gün şurada burada gecikir oyalanır Döner durur yatağında bütün gece Ay ışığı, sıcak hava, tutuşturur kanını Uykularını kaçırır en ufak bir düşünce Şimdi rüzgârlar soğuk eser yüzünüze Hüzün verir yağmur sularından geçen bulutlar Bayırlarda yol alan posta arabaları Şimdi birbirinden ayrı yaşar kurtlar, kuşlar Sular çakıllardan ayrı akar Dalar gider, gözleri büyür de Ilık yaz akşamlarını hatırlar Avuçları hafif terli yanakları al al Bomboş uzanan denizin üstünde Aç bir karabatak dalar çıkar |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Karda Ayak İzleri Var
Şair: Necati Cumalı Karda ayak izleri var Vurulup düştükleri yere kadar Yüzleri tanınmayacak bir halde Öldüğü yerde kalmış cesetleri Onlar için hatıra yok Saat durmuş Onlar için değil Yıldızlar ve bu gece Onlar için değil gelen güneş Artık onların yok Uzak şehirlerde Sevdikleri Artık hepsi bitti Açlık, susuzluk ve kin Ne matara ne ekmek torbası lâzım Ne silâh Elbise ve düşen şapka da lüzumsuz Artık üşümezler ki En güzel ocak ateşleri Artık ısıtamaz ellerini İsimlerini en yakın tanıdık Söylese işitmezler Kurt mu, dost mu, düşman mı? Bilmeyecekler baş uçlarına geleni Artık ne tren, ne gemi Onları getiremez bir daha |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Kısmeti Kapalı Gençlik
Şair: Necati Cumalı Melih'e Maçka'dan aşağı bir tütüncü tanıdık Bir şişe rakı bir merhaba maksat hatır Her akşam ayaküstü birkaç lâf atardık Ardımdan o kalkar dükkânını kapatır Ben açardım İstanbul'a karşı rakımı İstanbul'a karşı iç iç düşün bu ne iştir Günün bir yarısı çamur öbür yarısı Durup dururken başlıyan o baş ağrısı Bunca yıl yalan okuduk yalan söyledik Aklına kim gelirse gelsin bağır ver veriştir Üzgün kısmeti kapalı koca bir gençlik Karşımızda canım İstanbul canım deniz İçtik içtik kahırlandık bunca yıl dilsiz Kimdik ki yaşamımızı berbat ettiniz Sizlere el uzattık düşman gibi itildik Fakat İstanbul dev gibi büyük bir şehir İyi kötü ne günler görmüş geçirmiştir Geceleri yorgun çocuklarının terli Alınlarında o doğurgan ana eli Dinlendirir dizlerinde ümitlendirir Kimse alamaz elimizden bu ümidi Bunca yıl bu ümit bizleri tutan dimdik Neydik düne kadar daha üç beş kişiydik Çektik kapıları çıktık evlerimizden Meydanlara sığmıyoruz kardeşler şimdi. |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Şu Kalabalıkta Gördüğün Herkesin
Şair: Necati Cumalı Sinemalarda kalabalık sahneler görürsün Eski esir pazarlarını hatırlatır Güney Pasifik'te ya da Afrika'da bir liman Kocaman gemilerin yanaştığı kıyıda Tektük beyazın karıştığı yerli halk Kurulmuş tezgâhların arasında dolaşır Çarşıda pazarda her gün Sayısız insanlarla yanyanasın Bölük bölük geçen askerler görürsün Hastaneler mahpusaneler önünden geçersin Her biri kalabalığın arasına katılmış Kiminin tramvay sürücüleri gibi ayak üstü Kiminin hamurcular gibi tavan aralarında Küçük yaştan katlanmakla her türlü kahra Her türlü mihneti yüklenmekle omuzlarına Bir gün göz açmaya kalmadan geçer ömrü Sen ki bir âlem bile olsan tek başına Sonunda o kalabalıktan bir kişisin Şu kalabalıkta gördüğün herkesin Bir kalbi var senin gibi, ya da düşünür Herbiri bir can taşır Sen onları tanısan da tanımasan da Sonunda her biri ne senden iyi Ne senden daha fena Senin gibi bir insandır bütün kusurlarıyla |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Kızılçullu Yolu
Şair: Necati Cumalı Hıdırellez günü, Kızılçullu yolu Beni herkes severdi çocukluğumda Arabacı yanına oturtur Kırbacı bana verirdi. Ben Fıtnat hanımın oğlu, Zayıf bir kızı severdim Gözlerinin içi gülerdi. Hıdırellez güneşi, Beraber tırmanmadık mı ağaçlara? Siz kanatmadınız mı ellerimi Elma çiçekleri? |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 00:42. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.