|
Necati Cumalı Şiirleri
Adına Yaktığım Türküler Şair: Necati Cumalı Ne söyler bu türküler Ay karanlık gecelerde yüzen gemiler Sevilip sevdikten sonra İnsan böyle yalnız mı kalır Bahtına hatırlamak mı düşer Ne söyler bu türküler Bomboş ovalardan geçen trenler Bir kere Menemen'den Kolları kelepçeli bir adamla Bir cardarma oturdular yanıma Manisa'da indiler Küçüktün annem söyledi "Atımın adı Dilber'dir" "İskender Bey dayımdır" Büyüdüm neden sonra anladım Has bahçede kör sarmaşık Karışık güller arasına Ben şahin değilim Yükseklerde uçamam tek başıma Serçe kuşu değilim İnemem nar dalından Pınar başına Pencerem denize karşıdır Oturur düşünürüm bazı günler Seni beni mahzun eden bu haller geçer Gün gelir herkes gibi ben de ölürüm Bu aşk yürekten yüreğe yeniler Bir gün ağızdan ağıza dolaşır Adına yaktığım türküler |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Ayışığı
Şair: Necati Cumalı I Ben uzaklardan beklerdim, Sayarak günlerimi. Bu gece penceremden düşen ay ışığında, Birden yanıbaşımda buldum Bir ağaç gibi çiçeklenmiş Anladım almış yürümüş Sarmış bu sevda içimi II Gece yarısı elbiselerim, Ayakkabılarım üstüne Düşen ay ışığı, İnsan böyle mi olur Sevdaya tutuldu mu? Bütün eski kitapları okudum, Yaşlanmış güzellere sordum, Mutluluk bu mu? Ama bu sarışın Ötekine hiç benzemiyor. Ah, daha yeni yeni anladım O küçük elleri, gülen gözleriyle Beni bu kadar seviyor... Kalmadı başka korkum Düşünmeden eline bıraktım kendimi Bütün dostlarım söylüyor Bu sefer mutlaka tutuldum III O yanından döndüğüm, gece yarıları Güler, konuşurdum, kendi kendime Tutmasam, kucaklayabilirdim ağaçları. Kimbilir, gelen geçen Görünce ne derdi halime. Sizin de, seviştiğiniz, kardeşler Mevsim bahara rastlarsa Benim canım açılmak isterdi Mutlaka bir başkasına Öperdim evde ilk karşıma çıkanı. Uzakta, şimdi çok uzakta... O nar tanesinden taze Kuştüyünden hafif geceler Kalbim ümit içinde yüzer Dünyam yıkanır ay ışıklarıyla... |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Aşk Geçer
Şair: Necati Cumalı Aşk geçer Akan şu bulut gibi Ey üzgün maviliklerde Boş kalan bulutun yeri |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Bir Gül Açıyorsa
Şair: Necati Cumalı -1960 Devrim şehitlerinin anısına- Bir gül açıyorsa şimdi Türkiye'de Aşkla ümitle açıyor Adsız unutulmuş her bahçede Bir gül tomurcuklanıyorsa Sabaha karşı gecede Açmak için tomurcuklanıyor Aşkla ümitle Sevinçle yaşamak için tomurcuklanıyor Kanın aktığı yerde Göz yaşının aktığı yerde Karanlığı içinde kahrın Güller açıyor işte Güller ışık aydınlık içinde Güller bütün güller bu sabah Bir ağızdan türkü söyler gibi açıyor her bahçede Geceler gündüze dönüyor işte Karanlık ışığa dönüyor işte Kahır sevince dönüyor işte Akan kan dökülen yaş Güle dönüyor işte Hasetsiz korkusuz kinsiz Binlerce güller açıyor işte Dargın kardeşe dönüyor işte Artık yaşamak bütün Türkiye'de Bir ağızdan söylenen bir türküye dönüyor |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Bir Ana
Şair: Necati Cumalı Kadın çamaşırdan dönüyor olmalıydı Kolunda bohça, sert soda kabartmış ellerini O yaşta bütün yahudi kadınları gibi Sırtında eski bir siyah kadife hırka Bir şikâyet yorgunluk ifadesi bakışlarında Küçük, çilli, dik kızıl saçlı Satılmamış gazeteleri koltuğunda Üşüyen bütün küçük çocuklar gibi Burnunu çeke çeke, avuçlarını hohlaya hohlaya Sürterek eskimiş kunduralarını Ayak uyduruyordu anasının adımlarına Onlar önde, ben arkada Bir mart gecesi onbirden sonra Taksim'den Tünel'e kadar yürüdük Alçak sesle konuşuyorlardı aralarında Sanki bir değirmen ağır ağır dönüyor Hayat, ağır ağır akıyordu Bulanık, kirli nehirler gibi Büyük, karanlık binalar arasında |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Buğdaydan Öğrendim Şiiri
Şair: Necati Cumalı Buğdaydan öğrendim şiiri Canım kara buğdaydan Tadı tat binlerce yıldır İyilik cömertlikle alır Sofralarda yerini. Akan sulardan öğrendim Kimsesiz çeşmelerden kırda Duru pınarlardan dağların beleninde Denizden ya da, yazlar kışlar geçer Tükenmez bize anlattıkları. Kır çiçeklerinden öğrendim Ürerler dağ bayır kendiliğinden Renkleriyle kurumlanmadan Ayırmadan çobanı beyi Sunarlar güzelliklerini. Köy kahvelerinde öğrendim Yağmur, toprak, kadınlar, severek Bir ömür sözünü ettikleri Ne kıtlıklar kırar umutlarını Ne istekleri biter tükenir. Çarşıda pazarda öğrendim şiiri Küfürlerinden balıkçıların şoförlerin Saysam ustalarım hep böyle gider Adsız ağaçlar, göğün değişimleri İçgüdüleri kuşların böceklerin... Nasıl renk renk açarsa kır çiçekleri Kayanın dibinden patlarsa kaynak Sevince sarhoş olunca bizlerden biri İndirir yumruğunu yırtarsa gömleğini Şiir yazarım ben de kanımı akıtarak... |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Çıplak
Şair: Necati Cumalı Bereketli göğüslerin Dudakların aşkla ıslak Cennetten kovulan ırmak Yatağımda çırılçıplak Her gece gürül gürül ak Yıkık yönlerimi götür Umutsuzluğumu yıka Yarına beni değiştir Geldiğin yerlerim yeşil Gittiğin yerlerim kurak |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Emine
Şair: Necati Cumalı Abanoz'daki Emine On yedisinde düştü Afro'nun eline Şimdi yaşı yirmi bir Eridi gitti dört senede İpek saçları, vücudu bozuldu Ela gözlerinin ateşi söndü Kalmadı eski neşesi Alıştı zamanla küfre, tütüne Zamanla etrafına uydu Isındı evin âdetlerine O içimizden birinin kızı Birinin kardeşi Âşık birine |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Eve Dönen
Şair: Necati Cumalı Dolandım dolaştım boşandı yağmur Saçım ıslak kunduram çamur Eve döndüm yağmur getirdim Ev yeşerdi ben yeşerdim. |
Cevap: Necati Cumalı Şiirleri
Günaydın
Şair: Necati Cumalı -Nurullah Ataç'a- Günaydın tavuklar, horozlar Artık memnunum yaşamaktan Sabah erkenden kalktığım zaman Siz varsınız; Gündüz, işim var, arkadaşlarım, Gece, yıldızlar var, karım var, Günaydın tavuklar, horozlar! |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 01:37. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.