Cevap: Süreyya Berfe Şiirleri
 

Nedircik Yavrusu
Şair: Süreyya Berfe

Nedir aydınlığı yaratan, günü güne benzeten
hayatı yaşanır kılan, insanı insan eden?

Nedir yarına inanmalar, inanmamalar
geçmişteki gül bahçesi, gelecekti diken?

Nedir azgınları, kaçkınları yola getiren
iyileştiren, yaşama gücü veren?

Nedir sevecenlik aşılayan, sıcaklık saçan
destek, dayanak, merdiven?

Cevap: Süreyya Berfe Şiirleri
 

Nöbetçi
Şair: Süreyya Berfe

Dağ başından bir ışık geliyor
Yansıyor gözlerimden şehre
Bozkıra köy evlerine

Yorgun değilim seninle buluştum
Bir mendil sevinç yolladım sana askerden
Sevdamın nöbetini tuttum bütün gece

Cevap: Süreyya Berfe Şiirleri
 

Sevgili Arkadaşım
Şair: Süreyya Berfe

1.
Gözlerinin rengi gibi
Yüreğinin rengi gibi
Saçların da kendi renginde

Ama ben, ellerini gördüm önce
Toplayan, düzelten, onaran ellerini
Dokunduğuna soluk aldıran
Telâşlı, usta, sevecen ellerini

Geç anladım ve inandım
Her gün daha çok inanıyorum
Ellerin, güzel işlerin karıncası
Ellerin, ellerden bıkmış ellerime sığınak

2.
Yüzünün rengi gibi
Dudaklarının rengi gibi
Saçların da kendi renginde

Ama ben, özverini gördüm önce
İçinden çavlan gibi dökülen özverini
Hep koşan, yürümeyi bilmeyen
Hesapsız, gücendirmeyen, saydam özverini
Neye uzansa dirilten
Susan, hüzünlenen, sıcak özverini

Geç anladım ve inandım
Gün gün daha çok inanıyorum
Özverin, güzel işlerin arısı
Özverin, sözcüklerden yılmış kafama barınak

3.
Derinin rengi gibi
Sesinin rengi gibi
Saçların da kendi renginde

Ama ben, seni gördüm önce
Gülen, yaşayan, bilen seni
Körpe bir söğüt dalı gibi çırpınan
Durduğu yere can veren
Gönüllü, duyan, seven seni

Geç anladım ve inandım
Şimdi daha çok inanıyorum
Sen, hayatın ablası
Saf olan her şeyin mayası
Sen, eşyalardan usanmış kalbime dayanak

4.
Sevgili arkadaşım benim
Sana "sevgili arkadaşım" diyorum
Budur, bizim anladığımız sevdanın tanımı
İşte sana bir aşk şiiri
İçinde "sevgilim" sözcüğü geçmiyorsa
Suçun yarısı senin
Çünkü, ben de bize yaraşanların sözcüğünü değil
Kendisini seviyorum senin gibi

Cevap: Süreyya Berfe Şiirleri
 

Son Ayların Şiiri
Şair: Süreyya Berfe

Ben sevince yeryüzü arınır
Yüzüme vurur gölgesi
Yüreğim aşkla beslenen başaktır
Açılır
Soymak ister kabuğundan bedeni

Ben ağlayınca serçeler uçar
Dünya küçülür gözümde
Durur önümde bir hüzün serpintisi
Yayılır
Yıkmak ister acıdan kuleleri

Ben gidince öfkem ayaklanır
Dindiremez onu çocuklar bile
Köpürür taşar ama yalnız kalır
Morarır
Yalnızlığın verdiği sessizlikle

Cevap: Süreyya Berfe Şiirleri
 

Şiir Çalışmaları
Şair: Süreyya Berfe

20.
Olduğum yerden başlasam yaşamağa;
olduğumu sandığım yerden.


22.
Her geçen yıl eşyasızlığa alıştırıyor
eşyasızlığı bana.
Soğuyoruz günümüzün gözdelerinden
ısınıyoruz yalına, yalınlığa.


23.
Sordum yeni doğmuş bir bebeğe:
-Boş zamanlarını nasıl değerlendiriyorsun?
-Annemin sütünü düşleyerek.

Bir mezarlıktan geçerken sordum ölülere:
-Affedersiniz. Boş zamanlarınızı nasıl
değerlendirirsiniz?
-"Gelecek"leri düşünerek.

Cevap: Süreyya Berfe Şiirleri
 

Soru
Şair: Süreyya Berfe

Nedir bu aşk
Bu öteki önceki
Olmayan sürüklenen örtülü
Parçaları mı bir göktaşının
Zakkum ağaçları mı
Girilmesi yasak bir bahçedeki

Cevap: Süreyya Berfe Şiirleri
 

Susuz
Şair: Süreyya Berfe

İkin onlar sezer sarı bulutu
Göğün kuru çeşmesini anlar
Doğulular
Sabahçılar

Keserler yolumu
- Neden kalkmaz bu kalın yorgan
Ölü toprağı mıdır gece
Tarla susuz bir yalak mı

Söylerim
- Karanlık uzun
Sızar ağzından su kurtları

Cevap: Süreyya Berfe Şiirleri
 

Terazi
Şair: Süreyya Berfe

Değişmeye başladı
Çayın yanında unuttuğun bakışların.
Biliyor musun kaç gün kaldın orada?
Bir yanda ölümler, bir yanda sen.
Hanginiz uzak, hanginiz yakın?

Cevap: Süreyya Berfe Şiirleri
 

Tersine Müslüman
Şair: Süreyya Berfe

Bulanık bir sabah
Güneş çoktan doğmuş ama parlamıyor
Metropolümüzün dışına - varsa - yürüyorum
Yanımdan arabalı, çoluklu çocuklu aileler geçiyor
İmanına kadar dolu trenler, vapurlar, minibüsler geçiyor

Herkes o yana gidiyor
Ben eve dönüyorum

Cevap: Süreyya Berfe Şiirleri
 

Uzaktan
Şair: Süreyya Berfe

İkimizin olduğu ahşap bir ev
nasıl gizlenmiş ağaçların içine
akşama dönmüş yüzünü
ne bize bakıyor, ne denize

Andırıyor gelecek günlerin uzaklığını
merakla bekliyor güzü
ılık yaz gecelerini bırakmış geride
yaşlı bir emekli geçiyor aklından
olmazsa hayalleri karışık bir sevgili

Rahat mı bakımlı mı kimsesiz mi
umurunda değil
yaslanmış karşı tepeye
masallardaki gibi
puslu bulanık gri