|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Kimsenin zaaflarından vuracak kadar düşmedik iyi bir insan olmayı sizden öğrenecek değiliz.
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Yıldız Tilbe’nin vazgeçtim dedikten sonra kahretsin yapamıyorum dediği kısımdayım.
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Allah karşımıza güzel hikayeler biriktirebileceğimiz insanlar çıkarsın.
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Sana güvendim. Benim seni sevdiğim kadar sende beni sev istedim. Ne az ne fazla. Sadece bunu istedim. Sen ise bana sırtını ezberlettin.
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Bana diken gibi batarken başkasına çiçek açışını da unutmam artık.
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Ne bileyim, insan soruyor; Hiç mi bir şey yolunda gitmez?
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
İnsanlara asla yaralarını gösterme... Sana vurmak istediklerinde ilk oradan vururlar.
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Uykular ikiye ayrılır; Gece gelmeyenler, sabah gitmeyenler.
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
İstedim ki aynam ol, yüzüne bakınca yüzümü göreyim; Hüznüne bakınca, hüznümü.
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Yaprak ağaçtan düşünce, rüzgarın oyuncağı olurmuş!
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Bunu iyi belle cehennem buz tutuncaya kadar seni seveceğim.
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Zenginlik, kimsenin senden alamayacağı değerlerin toplamıdır. Senin bilgindir, ahlakındır, özgüvenin, terbiyen, letafetin, tebessümündür.
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
İyi kalpli olmak, mükemmel olmaktan daha önemlidir.
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Kadın, seçtiği erkekle değerini. Erkek, seçtiği kadınla karakterini belirler.
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
|
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Nereye baksam "gel beni bul" diye haykırıyor aşk. Takılıp gidiyorum ardından aşkın sesinin. Ulaşmaya çalışırken o sese, yakalamaya çalışırken; tökezliyorum her defasında ona giden yolda Düşüyorum... Her düşüşten sonra, yamalı bir sevda daha bırakıyorum ardımda. Ve anlıyorum her defasında neden hep kaçtığımı sevdalarımı yaşamaktan... Ve anlıyorum her defasında neden hep yarım bıraktığımı aşklarımı.. Ve anlıyorum her defasında, kendime yasakladığım sevdalarım ve sevdayı yaşamamışlıklarım, bitişleri görme cesareti yoksunluğundan başka birşey değil... "Sonsuz ve ölümsüz aşk yoktur" Ama o ses... Ahh o aşkın beni çağıran sesi yok mu? Tıkayamıyorum kulaklarımı artık. "Bulduğumda yaşayacağım bu sefer" kararlılığı ile koşuyorum hep. Düşüyorum.... En ufak bir sendelemede hemen yeni bir arayışa itiliyor yüreğim, sonra bir yeni arayışa daha, sonra bir yenisine daha..... Bu öyle bir kısırdöngü ki, aynı anda çoğul sevdalar esiyor yüreğime; eşzamanlı aşklar yaşıyorum.. Fırtınayı bekleyen ben, yetinmeye çalışıyorum rüzgârlarla.. Üselik çoğu rüzgâr bile değil ve aslında ben çoğunu en baştan anlıyorum, kendimi kandırıyorum.. Ama gene de atıyorum aşkın ılık esen rüzgârlarına kendimi. Sonu başından belli yarım yamalak sevdalar yaşıyorum. Her yamalı aşktan sonra daha fazla artıyor açlığım, daha fazla artıyor kana kana içme ihtiyacım.. Her biri için "acaba bu kez doğru kişi mi" diyerek eş zamanlı aşklar yaşıyorum. Ve ben, her defasında; daha da üşüyen bir yürekle başbaşa kalıyorum, daha da yalnız bir yürekle.. Ahh! Ama suç bende, salaklık bende.. Çok şey istiyorum ben!!!! İnsan olmalı ruh ikizim olmalı, kadın olmadan önce... Ruhumu soyabilmeli giysilerimden önce.. Zihinsel uyum "olmazsa olmaz" larımın başında geliyor.. Elleri bedenimden önce saçlarımda gezinebilmeli... Ruhum ile sevişebilecek bir yüreğe sahip beden olmalı yatağımdaki.. Ve eğer mümkün ise.. Lütfen.. Birlikte uyuyup birlikte uyanabileceğim biri olsun bu sefer... Görüyorsunuz ya; ne çok şey istiyorum. Üstelik bu kadar da değil, liste daha uzuyor... Tekrar aşkı yaşamayı yasaklasam kendime, eskisi gibi yarım bırakıp gitmeye karar versem???... mi acaba? Ama hayır, ben artık gerekirse boğulmak istiyorum sevda denizinde. Sonları da yaşamak istiyorum artık.. Şimdilerdekilerde değil ama, öncekiler, önceki sevdalarımda hep ışıl ışıl gözler vardı... sürekli düşünüldüğüm ve düşündüğüm, arandığım ve aradığım, çılgınca özlediğim ve özlendiğim, bulutların üzerinde yaşıyormuşcasına yaşanan sevdalardı benimkiler. Hep öyle kalsınlar istediğim için yarım bırakıldılar zaten. İstemedim o ışıl ışıl gözlerin donuklaşmasını.. İstemedim telefonumun nadiren çalmasını.. İstemedim paranoyalarımla başbaşa kalmayı.. Korktum hep bitişlerin acımasızlığından.. Sanırım aşk benden intikam alıyor. Dolu dolu, dopdolu aşkları yaşamadım, yarım bıraktım. "Madem öyle gel böye" diyor şimdi bana... "Gel beni bul" diye haykırırken bir yandan, diğer yandan da "ohh canıma değsin, sana sunduğum fırsatları geri teptin vaktinde, kendi düşen ağlamaz" diyor sanki.. Ey Aşk ! Af diliyorum senden işte... Çıksana artık karşıma, savursana beni fırtınalarınla.... |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Seni seviyordum ve senin haberin yoktu. Saçlarını izliyordum uzaktan, kulağının arkasına düşüşü ve burnun herkesten başkaydı işte. Güldüğün zaman yukarıya bakardın. Yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı, ne güzeldiler... Sen bilmiyordun, ben seni seviyordum. Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler. Duvarlara, vitrin camlarına kaldırımlara çarpıyordu. Geri dönüyordu çoğalarak. Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum herşeyi, her şeyi erteleyişim oluyordun. Kalp ağrısı oluyordun, birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun. Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk. Dönemeçler geçiyor, köprüler göze alıyor ve bazen tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk. Cesurduk... Ufuk çizgisi maviydi, gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller. Ben seni seviyordum, bilmiyordun. Sevinçlerim oluyordun arasıra, sen hiç bilmiyordun. Sonra herhangi biri oldun. Bütün sevinçlerim bittikten sonra yağmurlar yağdı serin haziran akşamları... Sonra bir gün uzaktan gördüm seni. Saçların bana inat, başın her şeye meydan okuyarak. İşte yine aynı... Kalbimi acıttın. Her zamanki gibi. Değiştik sanıyordum. Ve sen yine bilmiyordun. İCLAL AYDIN |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
içimden yalnızlık geçti yine öyle sessiz sedasız değil ama kırdı geçti yıktı yine ne varsa geçmişe dair ne varsa geleceğe dair özlenen yok sevilen yok seven yok bir gecem var birde yalnızlığım var kalbim kanamıyor artık alışmış gibi görünüyorum ya da göründüğüm için alışıyorum yılmaz erdoğan dinleyemiyorum artık ankarayı da özleyemiyorum hiç bir şehiri özleyemiyorum uzak geliyor bana sitem etmek ankaraya sitem etmek yılmaz erdoğana sitem etmek hiç kimse onun kadar güzel anlatamayacak ankarayı ve hiç kimse söyleyemeyecek yalnızlığımı gözlerim alıştı dört duvara da duvarlar alışmadı benim soğuk nefesime yastığım alıştı da ıslaklığı gözyaşlarım alışmadı her gece akmaya bak işte yalnızlık geldi yine beni buldu beni yalnız gördü ya geldi bende kaldı dünde bugünde yarında... [alinti] |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Bitti… Bu son cıglık, benden yana… Son haykırıs… Kapatıyorum sayfamı… Seni yazmak geceler boyu, sana bile fazla.. Tasıyamazsın cümleleri.. Bu son… Vazgecmek, kendime verdigim en kolay ceza…! Tükenişimi izlemeni istemiyorum… Bu sefer ben terk ediyorum seni… ‘’Seviyorum’’ ve ‘’Gidiyorum’’… Sevmek ve gitmek… Sana yakısır bir sevgi bu… Al, sana yakısanı ve cek git sevmelerimden…! Sen beni degil, ben seni gönderiyorum bilinmezliklere… Sana dair ne bir yazı ne bir gözyaşı… Sen diye birsey yok ki umutlarımda… Sen bugüne özel bir dünya.. Ben o dünyanın icinde, sana yabancı bir sehir.. Sehrimin ısıklarını sönduruyorum, sana ragmen… Seni ögütüyorum kalbimde, keskelere yer vermeden…! Sana ölüyorum, yeniden dogmak adına! Bir kez daha olmayacak! Alıstır benden gelen son cümlelere kendini… Ben diye birsey yok sende… Şimdi, seni bitiriyorum her nefeste… alıntı |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Öyle bir yalnızlığın ortasındayım ki; Neden herkes suskun Neden hiç kimse yok buralarda; Niye kaldım gene onunla; yalnızlıkla.. Herkes gitti bir ben kaldım buralarda Yeri göğü inleten bir çığlık atmak geliyor içimden Belki ışıklar yanar evlerde, Belki bozulur sessizlik, sesimle.. Gidiyorum, düşünüyorum, Sanki karanlık olan bu kenti İçinde hayalleriyle, ******leriyle Üzerimde taşıyorum.. Bu kentte mi paylaştım dostluğumu Bu kentte mi paylaştım aşkımı Bu kent mi aldı varımı, yoğumu Öyle bir yoğundu ki trafik Gidemiyorduk ileri, Herkes mutlutdu, her taraf ışıklara esir.. Belki de yolumu kaybettim, Bilmiyorum ben nerdeyim, İşte gene geldi aklıma gidişin Feryatlarda, çığlıklarda kalbim, Niye gitmiştin.. Ve sen öyle bir sevgiliydin ki sevgilim Giderken elveda bile demedin.. Sen sevdiğimdin benim.. Aklıma geldiğinde huzurla dolardı içim Gitmişsin... Niye gitmişsin.. Bu kent neler aldı benden, Ben ona seni verdim Sen sadece seni almadın giderken Şimdi içimdeki külleri yok etmeyeceğim, Yok etmeyeceğim ki; Bir gün alev aldığında Yangınım göklere vardığında; Seni de yaksın, tıpkı beni taktığın gibi.. Bir gün verecek mi bu kent bana seni Verse de ben alacak mıyım geri Gidişin bu kadar yıktı beni Niye gitmişsin? Niye.. Niye.. |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Yeni bir tutkuyu kaldırmaz o Yeni bir aşk öldürür ceylanı O sevdi mi çocuklar gibi sever Sen olsan ateşe verirsin tarlanı Çiçeklerini yerle bir edersin O bir duvar dibinde yatar sesizce Düş gibi görür inen akşamı Kelebekler yanaklarından öper O sevdi mi rüzgar gibi sever Sen olsan yere çalarsın şapkanı Yeni bir tutkuyu kaldıramaz o Yazık olur küçücük saçlarına Doyamadan gider derenin Işık beyazı çakıl taşlarına O sevdi mi yüreği bakakalır Sen olsan yeniler giyip gezersin Belki bir günde harcarsın paranı O yemeden içmeden kesilir Sevdiğini bir üzse bin üzülür Sen olsan üzersin sevdiğini O günde binkere ipe çekilir |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Gelirsen piril piril bakislarinla gelmelisin ve mutlulugu asmalisin sol omzuna. Bakislarina kan dökmemelisin, kinden, nefretten, her tür tuzaktan arinarak çikmalisin yola. Hayati tasiyacak kadar yürekli olmali küçük parmaklarin, avuçlarinin içiyse her dem islak olmali. Gelirsen gözlerini getirmelisin, içlerinde bakmaya doyamayacagim umut dolu gözbebeklerini de almalisin yanina. Bir ceylani bile kiskandiracak o nefis yürüyüsünle gelmelisin bana. Yürek titreten gülüslerini de almalisin yanina ve akmalisin yüregime daha ilk merhaba demek için hazirlik yaptigim anda. Ardinda biraktigin sözcüklerin tümünü silerek hafizandan, o öpmeye kiyamadigim dudaklarinla gelmelisin. Günesi getirmelisin gelirken, karanliklarin üzerine çullanmaliyiz seninle ve içimize gömmeliyiz karanligi. Hayatla basa çikabilecek kadar sert, en küçük kirilmada parçalanacak kadar yumusak bir yürekle gelmelisin bana gelirsen. Minicik öykülerinle gelmelisin, bir kedi kadar sessiz, bir kaplan kadar yirtici olmalisin yola çiktigin andan itibaren. Seni dinleme zevkini de getirmelisin bana, dudaklarindan dökülen her sözcügü içmeliyim kana kana. Feslegen kokulu saçlarinla gel gelirsen ve içinden topladigin çiçeklerini ver bana. Yüreginden sessizce süzülen nehirlerini getir bana, utangaçliklarini, sokulganliklarini, çilginliklarini da yanina yoldas yaparak. Ama neyse sen bana aldirma. Unut yukarida istediklerimin tümünü. "Gelirsen Sadece Kendini Getir Bana ." |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Zaman yaşlanır, umutları eskitir, Yine umutlanırım... Sevdalar geçer yıkılır, yenilir, Yine ayaklanırım... Çığlıklara hapsettiğim şarkılarım var benim.. Sessizliğin içinde ağır aksak yürüdüğüm yollarım var. Bir yerlerde takılıp düşsem de, tekrar kalkabiliyorum ayağa.. Ama dizlerimde yaraların izleri kalıyor, silinmiyorlar. Yarım kalmış hikayelerin tamamlanmamış cümlelerinde buluyorum kendimi.. Ne tamamlayabiliyorum, ne tamamlanabiliyorum.. Bir yanım hep eksik, hep kırık.. Dünyam bir bir yitirdi renklerini.. Ne deniz mavi eskisi gibi, ne de gökyüzü.. Korkularım bırakmıyor peşimi.. Adımlarıma yapışmışçasına nereye gitsem benimle geliyorlar adeta. Sesleri duymaktan yoksun kulaklarım, sözcükleri söylemekten korkan dudaklarım var. Zaman hiç bir şeye aldırmadan devam ediyor yoluna.. Ya ben gecikiyorum zamana, ya da geç kaldıklarım erken çıkıyor karşıma... Alıştım sanırken acılara.. An olur bazen tutamam kendimi, Delirir isyanım... Bu sensizliğim mi, yoksa yalnızlığım mı bilmiyorum.. Bir bilsen.. Seni her özlediğimde bir nokta bıraktım duvarlarıma.. Eğer bir gün gerçekten tutarsam ellerini, bakıp ta görürsem gözlerindeki o sevdalı hali, o noktaları birleştirip sevdanın kalemiyle, mutluluğun resmini çizeceğim dünyaya.. İşte o gün yine masmavi, berrak bir güne uyanacak deniz.. Bulanıklığını benden uzağa atacak.. Bütün gecelerim sabaha varacak.. Ve bir daha hiç gece olmayacak... Sensiz geçen günlerimin hesabını yarınlardan soracağım.. Sevinçlere boğulacak içimdeki çocuk.. Yeniden seveceğim yağmurları.. Hiç söylenmemiş, hiç dillenmemiş kelimeler fısıldayacak rüzgar. Hiç kimseler bilmeyecek, duymayacak, anlamayacak.. Bunlar olacak değil mi? Bu garip fani beden, Bu deli ruh benim.. Atamam, satamam, Dert benim, dertler benim... Bu acı kızgın hüzün, Kırık düşler benim.. Susamam, susturamam, Söz benim, sözler benim... Korkuyorum işte.. Korkularımı büyütüyor zaman gitgide.. Ne olur izin verme korkmama, kendimden kaçmama.. Geç kalmama izin verme kendime, geç kaldıklarımınsa önünde bırakma.. |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Ve bulut kapattı gözkapağını. Boğazımdaki düğüm çözüldü. Yanağımdan o yağmur damlası süzüldü. Sen "yağmur"umdun sakladığım, Gözlerimden döküldün ağladığımda. Çoğaldıkça yakan bir sevdaydın. "Su" sandığım an ateş oldun. Bermuda’nın sırrı sende gizliydi. Geldim... gidemedim. Çok sevdim. Belki de Kaf Dağı’nın ardındaki Simurg sendin. Dokunsam bitecek gibiydin. Ulaşsam, "olmayacaktın" sanki. Yokluğun varlığını şakağından vuracaktı. Gelmedim, hep var olasın diye. Gelmedim, hiç bitmeyesin diye. İçimde sana dair ne çok şey... Şimdi düşünüyorum da Meğer ne büyükmüşsün. Bir kalbi içine alacak kadar. Ve aslında sen ne küçükmüşsün. Bir kalbin içine sığacak kadar. Sen "ben" olmuştun. Ben senle dopdoluydum. Kapını çalsam, "Kim o?" dediğinde; "Senim" diyebilirdim. Ah "ben", senim. Ben senim... "La" notasını duymak için dinledim şarkıyı. Başlığını koyup bitirecektim şiiri. Kitaın kapağına bakmak yetecekti. Yetmedi. Şelalenin dönüşü olmayan noktasındayım şimdi. Bir dala tutunacak olsam, Dal sensin. Düşsem suyun derinliğine, Derinliktesin. Mecnun Leylaya şiir yazmış mıydı acaba? Yoksa yanına "kalem" yerine "kalbini" mi almıştı? Sadece inlemiş miydi gecelerde? Sen de beni gerçekten sevdiğinde, Kelimelerini uçurumdan atar mısın? "Söz" yerine "öz"ünü bana sunar mısın? Yusuf iradesini buldu. Züleyha aciz oldu. Ben seni sevdim. Fildişi kulelerde aşk katına indim. Şimdi vakit şarkıların sesini kısma, Susma, Unutma zamanı. Yaşanmamışçasına hafızaya ket vurma zamanı. Ne varsa sana dair yüreğimde. Sırra kadem basmalı artık.Vakit geldi. Bak işte , Sırattan geçiyor sevgimiz. Sus ve yürü. Bu senfoniye kulak ver. Değil mi ki, bu gitmek bir dönmeye gebe; Ve bu dönmek, hiç bitmemeye... Sen şimdi kapat gözlerini. Müziği dinle, aç sesini. Unut beni... |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Gecenin karanlığına yüreğimi asıp sana yazıyorum. Yüreğimi sana kanatlandırıp seni düşlüyorum kırık dökük hayallerimde.. Uzakları aşındıran kelimelerimi satırlara serip seni soluyorum mürekkebimle. Yine yokluğun düşüyor hecelerime, yine yokluğun bir hançer gibi deliyor hücrelerimi.. Ne yapsam, ne etsem fayda etmiyor. Sensizlikte kanayan dudaklarımı nehirlerde yıkasam da silinir mi yokluğunun acılarını ?. Zaman sanki hasretinde durmuş.. Herşey hasrete prangalı… Şakaklarımdan akıyor hasretinin alazları. Ayak uçlarıma düşen kangren geceyi kaldırıp yokluğunu yumrukluyorum sıvasız duvarlarda. Pervasızca yüzüme vuran yalnızlığın rüzgarları siliyor hasretinin kanla karışık terini…Olmuyor…Sensiz olmuyor işte. Hasretinde sesi kısılmış bir rüzgar gibiyim .. Yutkunuyorum acının kanlı gözyaşlarını…Yapamıyorum, ne yapsam uyutamıyorum sensizliğin suskun kelimelerini…Ne zaman saçlarımı okşasa rüzgar, ılık nefesin biliyorum. Ne zaman gecenin koynunu serinleten ılık bir meltem esse yüreğime doğru, senin kokun diye ciğerlerimde soluyorum meltemleri. Bir gelsen, karanlığı ezen yıldızları sayacağım birer birer.. Ne zaman seni düşünsem yıldızlar düşüyor saçlarına Bir gelsen, yollarıma bir kez uğrasan gülümseyecek umutsuzluğa boyanmış geleceğim . Yokluk zindanı aşıp bir gelsen vuslatı giydireceğim ayazlara. Ah bir uğrasan şehrime, seninle kır bahçesinde sıcak çaylarımızı yudumlarken sevincimden simitlerimizin kırıntılarıyla yavru kuşları doyuracağım.. Ellerim ellerine değdiğinde avuç içlerimin terini bırakacağım ılık meltemlerin koynuna …Bir gelsen bir dokunsan yüreğime, mevsim ne olursa olsun gelişin bahar olacak dudaklarımda.. Biliyorum imkansızlığın ötesinde seni yaşamak istiyorum.. Kana kana gülüşlerini içmek varlığının huzurunda. Hayallerimle gezinsem bir an ; kabullenip ama bir türlü ezemediğimiz gerçekler bir tokat gibi iniyor yüzüme.. Yıkılıyorum olduğum yere.Tutunmak için bir dal bir el arıyorum… Düşüyorum..Acıyor yüreğim... Boynu celladın kanlı ellerinde suskunluğa vurulmuş bir mahkum gibi arkama bakmadan şehrinin karanlıklarına yürüyorum..Ve kayboluyorum göğü çalınmış kuşlar gibi köhne sokaklarında ardında…Vuslat kelimeleri çalınmış yetim çocuklar gibi ağlıyorum yağmur bulutların avuçlarında. Kimse gözyaşlarımı görmesin diye gecenin karanlığını örtüyorum üzerime,. Zaman akıyor gidiyor. Mevsimler değişiyor, turnalar şehrimi terk ediyor.. Ama bir ben kalıyorum yokluğunda..Her düş kırıntısından sonra kirli sakallarımla vuslata isyan bayraklarını açıyorum. Yüzümü yıkadığımda aynalarla yüzleşmekten korkuyorum. Pencereleri bir açsam senin sesin diye fırlıyorum dışarıya. Ne zaman telefonum çalsa buğulu sesin diye koşuyorum. Ama her defasında yıkılıyorum olduğum yere.. Biliyorum, ağır aksak hayat yokuşunda seninle yürümeyeceğiz. Belki kelimeler hep dillerde saklı kalacak. Karanlıklar büyüyecek avuç içlerimizde. Ellerimiz hep yabancı kalacak birbirine. Ve yüreklerimiz hep yalancı baharlarda soluyacak isimlerimizi.. Hayat yükünü taşıyan sırtımız diye nemli duvarlara yaslanıp kendimizle dertleşeceğiz. .Ağladığımızda dizlerimi arayıp seni seviyorum kelimelerini gözbebeklerimizde ıslatacağız. Ama ne olursa olsun, hasret perdelerinden bir gün sevda türküleriyle uyanacağız vuslat sabahına.. Melek’lerin ağladığı gönül bahçelerinde delicesine gezip gülüşlerimizi delicesine soluyacağız. Sabırla, umutla vuslatı bekleyecegiz. Vakit, hasret zamanı. Ne olur ağlama. Ben senin icin bu satırları yazarken hasretimize ağladım. Ne olur üzülme sen ağladığıma.. Bırak aksın gözyaşlarım. Silemesem de ellerimle gözyaşlarımı, yüreğimde umutlarla kurumuştur gözbebeklerim.. Ne olur dayan bu hasrete..Bir gün vuslatın bahar kokulu gecelerinde yıldızlarda gezineceğiz. Seni seviyorken ne olur gülümse… "Birazdan yokluğunu sereceğim Hasretinin duvarlarına. Ve yüreğimi ateşleyeceğim Katransı yokluğuna.. Ve gözbebeklerimi ıslatıp Seni sayıklayacağım Gecenin koynunda.. Hasretini dudaklarımda öldürüp Güneşle boynuna sarılacağım Bahar kokulu sabahlarda.." |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Neden konu sen olunca hep çakılıyorum vazgeçilmezliğin gerçeğine.. Yada niye kopamıyorum ki ben kalbinden Tarif etmeye calısıyorum kendime seni ölçüp biçiyorum saatlerce.. düşünüyorum kurguluyorum sonuç hep aynı.. VAZGECILMEZ.. Soruyorum Nedir o ? Nefes diyorum; Ölüceğim an geliyor aklıma, o an kopucaksın benden diye düşünüyorum vazgeçiyorum Nefes deilsin... Ömrüm mü diyorum; E gene aynı diyorum.. bitmemelisin sen.. Vazgeçiyorum.. Ölüm olsan diyorum; Sana kavusmak için yaşasam senelerce.. Geçen senelerde içimde olmalısın diyorum vazgeçiyorum.. yok ölümde degilsin.. Hayat mı diyorum; Hayat bu kadar kısayken onu nasıl hayata benzetirsin ki diyorum.. olmuyor kabul edemiyorum hayatta deilsin.. Nedir diyorum nedir o? düşünüyorum ölçüp biçiyorum gene saatlerce.. Buldum diyorum.. ''ben'' Evet ben o , o oldugum sürece var.... Düşünüyorum sonra.. benim çok hatam var diyorum.. Beyaz deilim o ise bembeyaz Saf ve masum.. Melek o. yok diyorum ozaman o bende değil.. Takılıp kalıyorsan ona Gercek o diyorum Gerçegin ta kendisi.. Gercek acımasız diyorum sonra.. o ise bi melekti.. diyorum diyorum ama bende nesin, neresidir içimde yerin hiç bulamıyorum sevgili........... |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Sevgilim, özledim. hasretlerimi saklayan sahte gülüşlerden taktıgım maskların yüzü gülerken, benim gözlerim yanaklarımdan süzülen pınarların kaynağı oldu. Sadece karanlıkta cıkardım masklarımı. Kimsenin görmediği yerlerde ağladım. Yanlızdım. Sevgilim, sevebilmek yürek isterdi. Yürekliydik. Kavsaklarda verdiğimiz kararlar yıktı cesaretimizi. Sevebilmek için ürkek, aşık olabilmek için korkak kalpleri bıraktı avuçlarımıza... Kalbimizin yerinden cıkarılıp, tehlikeli bir ur gibi avuçlarımıza verilmesi miydi bizi sevgi kanserinden koruyacak olan? Oysa sevgi illeti iliklerimize kadar işlemişti. Dudaklar titrek ve ürkek 'artık sevemem!' diyor ... Yumruklarımızın sıkılmış halini görenler yüreklerimizi nerede taşıdığımızı bilemiyor. Yürek darmadağın bir kumdan kale... Gerçeğin azgın dalgalarına yenik binbir parça kum tanesi gibi darmadağın...Yine de her bir parça seni, illaki seni haykırıyor... Kulağımızı dayadığımız bir istirityenin çaresiz ağıtları gibi... Uzak diyarların prensi... NEREDESİN? |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Gözlerinin söyledikleri bana yetiyor da, içimdeki sevginin tarifini yapamıyor kelimelerim, gözlerimin senden ögrenecekleri var! Yüreğimin sevgisini gözlerine yansıtabiliyor mu gözlerim? ne kadar da acizim. ne kadar da zavalı kelimelerim... ne kadar da masumca büyüyor bu sessizlikte sevgim... kelimelerimi istiyorum senden, gözlerine hapsettiklerini bir bir... En güzel sevgi yazımı yazmak istiyorum. Ama cümleler isyankar, kelimeler zavalı yine bu gece... suçlusun işte... suçlusun sevdiceğim... |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Bir düşün gizlendiği karanlıktan seni çekip alacak kelimeleri bulamadım hala. Bulduğun kelimelerin güçsüzlüğü karşında takındığım ezikliğimi anlamandan korkuyorum. Susuşlarım ondan. Oysa sevgi denen şey arsız bir sarmaşıktır demiştim bir yazımda... Arsızlığı karışında ki yenikliklerim tanıdık da, cümlelerimin güçsüzlüğü karşısında ezikliğim çok yeni. Kelimelerim en etkin silahımken, elimden alınması düşmana yenik düşmüş bir esir gibi bırakıyor beni karanlıkların içine. Öyle bir karanlık ki kılıcı ile kesiyor tüm ışıkları... Işığın kesildiği yerde kör oluyorum. Körlüğün başladığı yerde, doğman neden? Nedenlerin sonuçlanamadan bir avuç kumla örtülüp, gömüldüğü ve unutulduğu olmadı değil. Unutmadığım, unutmalarla iyi anlaşamadığım için, belki karanlıkları sevmelerim. Ürkütür ya zifiri karanlık, bir ıslık tutturursun, kendi sesin bile tanıdık gelmez, yabancılaşırsın her şeye. Yabancılığının karanlığında, kendime yabancılaşmam belki de karanlıklara ıslıkla seslenmeme sebep. Karanlıktan çok, kendimi kimsesiz karanlıklarda kaybetmekten korkuyorum... Ellerin nerde? Islıkla uğurluyorum nedenlerin düğüm olduğu karanlık yalnızlığından seni. Kalemin yüreğime batırılmış bir hançer. Yaramdan akan mürekkebin rengi kan kırmızı. Yarım bir düşün, tam bir gerçek edemediği yarım bir masal şimdi bu öykü... Yarımlığım karşısındaki umursamazlığın neden? Dudağımda ayrılığın Türküsü. Hoş çakalların erken geleni hasrete dönüşüyor... Islığım o yüzden buram buram hasret kokuyor. Vuslatın bu kadar uzak oluşu neden? Dar bir pencereden gökyüzünün görünüşü gibi şimdi özgürlüğün. Benim yalnızlığım kadar uçsuz bucaksız ama rengi mavi... Kara yalnızlıklarım da, ışıksız simdi terk et beni! Islığım hala dudaklarımda, ürkek ve içli. Gelişin gibi, gidişinde yalnızlığımdan koparamadı beni...Varlığında yokluğunu yaşamaktansa, yokluğunu yaşarım kana kana. O zaman yokluğunda ağlamalarım neden? Dediğim gibi; Yüreğin varsa, hadi şimdi terk et beni! Yoksa yüreğimdeki yaradan damlayan kan boğacak bizi... |
Cevap: Bir Mavi Sevdim
Bahar rengi bir aldanıştan dönüyor gözlerim Ölüm kovalarken bedenimi ruhum bir güzelliğin yansımasını aşk diye giydiriyor hüznümün aynasına Yeşil bir arzu kanıyor ellerimden ve en çok da anlatırken eskiyor insan! Korkuyorum Kendime bile söyleyemediğim acılar çemberinde bütün yalnızlıklar boynuma halka oluyor Bütün suretleri sahibine sabitliyorum Kelimeler ki ağrıyan yerlerimin ağır işçileri Sahipsizliğimde kendime yollar bırakıyorum Hangi zaman dilimine sığmıştı bizim bizden gidişimiz O zamanlar zaman hayli gençti! Naftalin kokulu soruları vardı gözlerimin Zaman hayli gençti ve hayli zaman geçti Merdivenlerimizi kimler çıkıyor şimdi Kimler iniyor o masmavi zamanların ıslak kuyusuna Ki hepimizin kuyusunda bir Yusuf yalnızlığı! Büyürken yanımıza aldığımız o düşler kimin hücresinde sarıyor yaralarını Bembeyaz bir anın serpilmiş misk kokularıyla Bu yanma, bu gece, bu kan kokusu ellerimizin, bu gidip gelmelerimiz Bu bizi bizden çıkarıp ‘aşk’ yapan yaratılış Anlıyorum seyrederken kalabalıkları Anlamak ölmektir Ölmekse Aşk’a gidiş Yalnızsan eğer bakışlarım sende kalsın! Ben şimdi gözlerimde şekillenen bir akşamın yüreğime düşen şarkısındayım. |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 07:11. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.