İnsan ölemiyormuş, anladım.
Nehirler gibidir insan da, su aynı su değildir belki ama yol hep aynı yoldur.
Boşluklar her zaman dolar?
Zaten şu dünyada içi boş bir şey yoktur. Hiç olmadı hava olur.
Ama içi boş kavanoza hava mı gerektir yoksa balık mı? Bilirsin soruları ve cevapları velev ki ötesi yoktur.
Dipsiz kuyu.
Acımasız çöl…
Gözyaşların ne içinin kuyularını doldurur ne de çöllerini yeşertir.
Ağlayamazsın…
Elinde kalan bir avuç boşluk.
Başını avucunun içine koyar, uyur da uyursun…

Yine gecikmişim bağışla sevgilim;
Seviye on kala, ölüme beş…

– Aziz Nesin