Boşka ve Admira Yugoslavya parçalanmadan önce Saraybosna'
da yaşayan iki genç.
Admira Müslüman, Boşka ise Sırp bir aileden. Ama ikisi de Saraybosnalı.
Çocuklukları aynı mahallede geçer. Lise yıllarında bu iki genç birbirlerine aşık
olup nişanlanırlar. 1992 yılının ilkbaharında Boşka ve Admira evlilik planları
yaparken Bosna'da savaş başlar.

Bu tarihten itibaren bu iki insanın hayatlarına anlam kazandıran birçok şey
savaşın acımasız ellerinde bir bir yok olup gider. Önce Sırp ordusunun Bosna'yı
talan edip masum ve savunmasız insanları toplama kamplarında katletmelerini
seyrederler. Sonra birlikte büyüdükleri insanların birbirlerine düşman oluşuna,
oynadıkları sokakların, yaşadıkları evlerin yıkılışına şahit olurlar.
Bütün bu karmaşanın içinde Boşka ve Admira'nın sarılıp tutundukları iki şey
vardır: birbirlerine olan sevgileri, ve Saraybosna'ya tutkunlukları.

Birçok Saraybosnalı gibi Boşka ve Admira da hazırlıksız ve savunmasız
yakalanırlar Sırp kuşatmasına. Yine de şehri terketmezler. Bu arada Boşka'nın
birçok arkadaşı Saraybosna'yı çevreleyen Sırp çetelerine katılırlar ve Boşka'nın
da katılması için baskıda bulunurlar. Boşka her seferinde reddeder.

Admira ile birlikte Saraybosna'da kalıp şehirdeki yaşlı ve düşkünlere yardım
ederler. Onlar için yiyecek kuyruklarında beklerler. Kışın evlerine odun taşırlar.
Kuşatma çemberi gün geçtikçe daha da daralır. Yaşam daha da zorlaşır.
Bunun üzerine yaşadıkları yeri terkedip, şehrin merkezine yerleşirler.
Bu arada Boşka'nin ailesi Sırbistan'a göçer.

Boşka ve Admira'nın Saraybosna'da verdikleri yaşam mücadelesi iki yıl sürer.
Bu arada evlenirler de. 1994 ilkbaharında Sırbistan'a, Boşka'nin ailesinin yanına
gitmeye karar verirler. Saraybosna'nın giriş-çıkışlarını tutan Sırp askerlerinden
ve şehri savunan direniş gruplarından izin alırlar.

Geçiş günü gelir. Boşka ve Admira, önce Admira'nın ailesini ziyaret edip onlarla
vedalaşırlar. Sonra askerlerin onlara söylediği geçis noktasına doğru yürürler.
İkisi elele kilit noktasındaki köprüyü geçerler. Köprüden sonra bir iki adım
attıkları sırada birkaç el silah sesi duyulur. Boşka ve Admira yere düşerler.

O anda mı ölürler, yoksa daha sonra mı bilinmez. Fakat, ölümde bile rahat
bırakmaz savaş Boşka ile Admira'yı. Kimse yanaşamaz yanlarına on gün
boyunca. Ailelerin girişimleri sonuçsuz kalır. Ne şehri savunan direniş grupları
ne de Sırp askerleri kimseyi yaklaştırmazlar yanlarına. Boşka ve Admira
kurtlara, köpeklere yem olurlar. Olay büyür, televizyona, gazetelere yansır.
On gün sonra Boşka ve Admira'dan geriye kalanlar, aileler tarafından alınıp
gömülür. Kurşunlari hangi tarafın ateşlediği bulunamaz.
İki taraf da birbirlerini suçlarlar ..