Zambakgiller familyasındandır. Anayurdu Doğu Asya'nın çeşitli bölgeleri olan Hemerocallis cinsi gün güzellerinin on beş doğal türü ile özellikle Amerika'da elde edilmiş binlerce kültür türü bulunmaktadır. Öyle ki, eskiden beri çiçeklerinin rengi nedeniyle Sarızambak diye adlandırılan bitkinin bugün neredeyse istenilen pek çok renginin bulunması olası hale gelmiştir. 90120 cm. kadar boylanabilen bu çok yıllık dayanıklı otsu bitkinin etli ve lifli kalın kökleri, kökünden dikine uzayan çok sayıda sürgünü vardır.



Bitkinin alt kısmında rozet oluşturarak uzayan bol sayıda yeşil renkli şerit biçimli, hafif kavis yapan yaprağı bulunur. Yaz boyunca birbirinin ardından sürekli açan boru ya da huni biçimli çiçekleri, uzun çiçek saplarının üzerinde yer alır. 69 adedi bir arada salkım dizilişli olarak açan çiçekleri günümüzde elde edilen çeşitleriyle sarı, turuncu, altın, pembe, mor, mavimsi ve kırmızımsı renkte olur. Bazı gün güzeli bitkilerinin çiçekleri iki renkli ya da çiçeğin ortasında çizgili gibi farklı görünüşte de olur. gün güzelleri, bahçelerdeki tarhlarda ve bordürlerde, duvar ve ağaç önlerinde grup bitkisi olarak yetiştirilmeye pek uygun bitkilerdendir.

İstekleri ve Üretimi

gün güzeli bitkisi yarıgölge ortamları sever. Günde 4 saat güneş gören bitkilerin daha çok çiçek açtığı saptanmıştır. Toprak konusunda fazla seçici olmayan gün güzeli bitkisi, bol su ve kompost ya da iyice çürümüş çiftlik gübresi verilmesi koşuluyla sıradan nemli toprakta bile iyi gelişir. Sıcak bölgelerde hep yeşil olarak kalan gün güzeli, üretimi ve bakımı çok kolay olan bitkilerdendir. Bitkinin üretimi, ilkbahar mevsiminde ve kökten bölünmesi ya da yan sürgünlerinin ayrılıp 2030'ar cm. aralıklarla dikilmesiyle yapılır.


edumedia-sciences